setareh

کلیات
مشهد،پایتخت معنوی ایران،دومین شهر بزرگ ایران است. ثبت شرکت از منابع درآمدزایی این شهر می توان به زرشک،زعفران،نبات،خشکبار،چرم صنعتی و صنعت فرش و هم چنین زائران حرم رضوی و توریست ها اشاره کرد.

شهرک گلبهار،بینالود،طوس،کاویان از جمله مهم ترین شهرک های صنعتی و نیروگاه مشهد،نیروگاه فردوسی،نیروگاه طوس از جمله مهم ترین نیروگاه های شهر مشهد به شمار می آیند.به دلیل وجود کارخانه ها و نیروگاه ها و شهرک های صنعتی بزرگ در مشهد،سازمان ها و شرکت های تجاری بسیاری در این شهر فعالیت می کنند.چنانچه شما نیز علاقه مند به سرمایه گذاری در شهر مقدس مشهد هستید،خواهشمند است ما را تا پایان این نوشتار همراهی بفرمایید. لازم به یادآوری است ،شما سروران ارجمند، در صورت نیاز به هر گونه راهنمایی جهت ثبت شرکت در مشهد،می توانید با کارشناسان ما تماس حاصل نمایید.موسسه ی حقوقی فکر برتر،با ارائه خدمات فوق حرفه ای کارآمد،شما را در تمامی مراحل ثبت شرکت یاری و مساعدت می نماید.
انواع شرکت در قانون تجارت:
طبق ماده ی 20 قانون تجارت جمهوری اسلامی ایران ، شرکت های ثجاری بر 7 قسم است :
1)شرکت سهامی 2)شرکت با مسئولیت محدود 3)شرکت تضامنی 4)شرکت مختلط غیر سهامی
5)شرکت مختلط سهامی 6)شرکت نسبی 7)شرکت تعاونی تولید و مصرف
از اقدامات اولیه برای تشکیل و ثبت شرکت،تصمیم گیری برای تعیین نوع شرکت است. انتخاب نوع شرکت به اهداف اعضا در آینده، نوع فعالیت افراد،میزان مسئولیت هر یک از شرکا و تعداد افراد عضو و.. بستگی دارد. مطالعات تاریخی و بازرگانی نشان می دهد از میان شرکت های هفت گانه، شرکت های با مسئولیت محدود و سهامی خاص در زمره شرکت های فعال و متداول در امر تجارت و امور بازرگانی محسوب گردیده و با استقبال بیشتری مواجه اند و شرکت های مختلط غیر سهامی،مختلط سهامی چندان در عرصه تجارت و بازرگانی و امور انتفاعی،نمود نداشته است؛چرا که مجموع شرکت های مختلط سهامی و غیر سهامی که از زمان تصویب قانون تجارت تا پایان دهه 80 تاسیس گردیده اند به عدد 30 بالغ نمی شود و بسیاری از همین تعداد اندک نیز به فاصله کمی از زمان ایجاد،منحل و یا بلااستفاده رها شده اند.شرکت های تعاونی نیز عمدتاَ در جهت رفاه حال شرکاء تشکیل گردیده و عملاَ در عدد شرکت های تجارتی و انتفاعی محسوب نمی شوند.
به موجب ماده ی 195 قانون تجارت :«ثبت کلیه ی شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع جمیع مقررات ثبت شرکت ها است».در ادامه ضمن توضیح کامل و مفصل در رابطه با شرکت های سهامی خاص و با مسئولیت محدود،به مراحل ثبت شرکت در مشهد می پردازیم.
ثبت شرکت سهامی در مشهد:
شرکت سهامی : شرکت سهامی، شرکتی است که سرمایه ی آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام ، محدود به مبلغ اسمی سهام آن هااست.ابن شرکت، بازرگانی محسوب می شود ولو این که موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد .در شرکت سهامی تعداد شرکا نباید از سه نفر کمتر باشد.شرکت سهامی خود به 2 نوع تقسیم می شود: نوع اول: شرکت هایی که موسسین آنها قسمتی از سرمایه ی شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند . این گونه شرکت ها ، شرکت سهامی عام نامیده می شوند. به عبارتی دیگر، شرکت سهامی عام شرکتی است که حداقل 51 درصد سهام آنان از طریق بورس به عموم مردم واگذار شده باشد. شرکت های سهامی عام، تنها شرکت هایی هستند که در بورس پذیرفته می شوند. نوع دوم : شرکت هایی که تمام سرمایه ی آن ها در موقع تاسیس، منحصراً توسط موسسین تامین گردیده است.این گونه شرکت ها، شرکت سهامی خاص نامیده می شوند.
تبصره : در شرکت های سهامی عام ،عبارت « شرکت سهامی عام » و درشرکت های سهامی خاص ،عبارت «شرکت سهامی خاص، » باید قبل از نام شرکت یا بعد از آن ، بدون فاصله با نام شرکت در کلیه ی اوراق و اطلاعیه ها و آگهی های شرکت به طور روشن و خوانا قید شود.در موقع تاسیس ، سرمایه ی شرکت های سهامی عام از 5 میلیون ریال و سرمایه ی شرکت های سهامی خاص از یک میلیون ریال نباید کمتر باشد.در شرکت های سهامی خاص، کلیه ی سهام شرکت در دست سهامداران و اعضای هیئت مدیره که نام آن ها در اساسنامه و مدارک شرکت درج شده است بوده و افراد دیگر فقط در صورتی می توانند از سهام این شرکت ها برخوردار گردند که با تنظیم صورتجلسه ی ورود به شرکت و انتقال سهام، بخشی از سهام را تصاحب نمایند. (مواد 5-4-3-2-1 لایحه ی اصلاحی قانون تجارت )
مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی خاص:
1-تکمیل دو نسخه اظهارنامه شرکت سهامی خاص
2-تکمیل دو نسخه اساسنامه شرکت سهامی خاص
3-ارائه دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین
4-فتوکپی شناسنامه برابر اصل شده تمامی اعضای هیئت مدیره و سهامداران و بازرسین
5- فتوکپی کارت ملی برابر اصل شده تمامی اعضای هیئت مدیره و سهامداران و بازرسین
6-در صورتیکه اعضاء هیئت مدیره یا سهامداران اشخاص حقوقی باشند ارائه کپی آخرین روزنامه رسمی،شخص حقوقی و نامه معرفی نماینده (در سربرگ شرکت)و کپی شناسنامه و کپی کارت ملی برابر اصل شده نماینده شخص حقوقی
7-در صورت داشتن سهامدار خارجی برای اشخاص حقیقی ارائه کپی برابر اصل پاسپورت و برای اشخاص حقوقی ارائه گواهی ثبت شرکت نزد مرجع ثبت شده حاوی آخرین وضعیت شرکت و همچنین ارائه اصل و ترجمه وکالتنامه و اختیارنامه وکیل سهامدار خارجی(اعم از حقیقی و حقوقی)
8-ارائه گواهی عدم سوءپیشینه کیفری برای کلیه اعضا ی هیات مدیره و بازرسان شرکت از طرف متقاضی ثبت شرکت(مراکز پلیس +10)
9-ارائه اقرارنامه در متن صورتجلسه جهت کلیه ی اعضای هیات مدیره،مدیر عامل و بازرسان شرکت مبنی بر اینکه مشمول ممنوعیت های مندرج در اصل 141 قانون اساسی نبوده و هیچگونه ممنوعیت قانونی موضوع مواد 111و 126 قانون تجارت برای آن ها جهت عضویت در هیات مدیره و مدیر عاملی وجود ندارد.در زیر همین بند نمونه اقرارنامه آورده شده است:
نمونه متن اقرارنامه:کلیه اعضا هیئت مدیره و مدیر عامل اقرار نمودند مشمول ممنوعیت های مندرج در اصل 141 قانون اساسی و مواد 111 و 126 لایحه اصلاحی قانون تجارت نمی باشند.
10-ارائه اقرارنامه بازرس یا بازرسان در متن صورتجلسه مبنی بر اینکه هیچگونه نسبت فامیلی اعم از نسبی و سببی با مدیران و مدیر عامل شرکت تا درجه سوم از طبقه اول و دوم ندارند و خود و یا همسرشان نیز از مدیران و مدیر عامل شرکت بطور موظفی حقوق دریافت نمی دارند .در صورت کشف خلاف مشمول بند 3 ماده 243 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت خواهد بود.ارائه گواهی عدم سوءپیشنه کیفری کلیه اعضای هیات مدیره،مدیر عامل و بازرسان شرکت از طرف متقاضی ثبت لازم می باشد.در زیر همین بند نمونه اقرارنامه آورده شده است:
نمونه متن اقرارنامه:بازرس(بازرسین)اقرار نمودند مشمول ممنوعیت های مندرج در اصل 141 قانون اساسی و مواد 111 و 126 لایحه اصلاحی قانون تجارت نمی باشند.
11-ارائه اصل وکالتنامه یا کپی برابر اصل وکالتنامه
12-ارائه اصل قیم نامه یا کپی برابر اصل قیم نامه
13-پرداخت فیش 40.000 ریال بعنوان هزینه
14-ارائه گواهی بانکی مبنی بر پرداخت حداقل 35% سرمایه اولیه شرکت
ثبت شرکت با مسئولیت محدود در مشهد:
شرکت با مسئولیت محدود : شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده وهر یک از شرکا ، بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه ی خود در شرکت، مسئول قروض و تعهدات شرکت است.شرکتهای با مسئولیت محدود برای موضوعاتی نظیر آرایشی،بهداشتی،آشامیدنی،مواد غذایی،خرید،فروش،صادرات،واردات و به طور کلی کلیه موضوعاتی که نیاز به شرکت در مناقصات و مزایدات دولتی و خصوصی ندارند بسیار مناسبند.
در اسم شرکت باید عبارت (با مسئولیت محدود) قید شود .در غیر این صورت، آن شرکت در مقابل اشخاص ثالث شرکت تضامنی محسوب و تابع مقررات آن خواهد بود.اسم شرکت نباید متضمن اسم هیچ یک از شرکا باشد، والا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده در مقابل اشخاص ثالث ، حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را خواهد داشت .شرکت با مسئولیت محدود وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه ی نقدی تادیه و سهم الشرکه ی غیر نقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد.در شرکت نامه باید صراحتا قید شده باشد که سهم الشرکه های غیر نقدی هر کدام به چه میزان تقویم شده است. (مواد 97-96-95-94 قانون تجارت ، مصوب 13/2/1311) فایده ای که شرکت های با مسئولیت محدود دارند، این است که شرکت های سهامی غالباَ احتیاج به سرمایه های مهم دارند و ناچارند شریک بیشتری داشته باشند. به این جهت مقررات زیادی درباره ی آن ها وضع شده که رعایت تمام آن ها از عهده ی اشخاصی که می خواهند شرکای محدودی داشته باشند خارج است. بر عکس، شرکت های با مسئولیت محدود، از این قیود تا اندازه ای آزاد هستند. ( این گونه شرکت ها اغلب از اشخاصی تشکیل می شوند که با یکدیگر دوست و یا همکارند و در حقیقت شرکتی فامیلی اند ) در ممالک خارج هم ، گر چه گاهی اتفاق می افتد که شرکت با مسئولیت محدود دارای شرکای زیادی باشد ولی اکثراَ شرکا محدود و انگشت شمارند.
شرکت نامه و اساسنامه شرکت با مسئولیت محدود:
تنظیم شرکت نامه بین شرکاء الزامی است،علاوه بر آن شرکت با مسئولیت محدود باید دارای اساسنامه باشد.قانون تجارت بیان صریحی در تنظیم شرکت نامه برای شرکت با مسئولیت محدود ندارد.ولی این امر از ماده 97 قانون تجارت که می گوید"در شرکتنامه باید صراحتاَ قید شده باشد که سهم الشرکه های غیر نقدی هر کدام به چه میزان تقویم شده است" و ماده 197 قانون مذکور که به طور کلی در مورد شرکت ها مقرر می دارد" در ظرف ماه اول تشکیل هر شرکت،خلاصه شرکتنامه و منضمات آن طبق نظامنامه وزارت عدلیه اعلان خواهد شد"مستفاد می شود.علاوه بر آن نظامنامه مورد بیان ماده 197 مزبور،به نام "نظامنامه قانون تجارت" لازم می داند که نسخه ای از شرکتنامه نیز به همراه سایر مدارک برای ثبت شرکت،به مرجع ثبت شرکت تسلیم شود که لازمه آن تنظیم شرکتنامه بین شرکای شرکت با مسئولیت محدود می باشد.
به موجب قانون ثبت اسناد و املاک،ثبت شرکتنامه اجباری است و نیز طبق نظامنامه مزبور،تشکیل شرکت تجارتی باید به موجب سند رسمی باشد.معمول این است که موسسین شرکتنامه را بدواَ بین خود به صورت سند عادی تنظیم می کنند و سپس برگه ای را که بالای آن عبارت"شرکت نامه رسمی"قید گردیده،از مرجع ثبت دریافت و پس از تکمیل به همراه سایر مدارک،به مرجع مزبور تسلیم می نمایند.شرکت نامه مذکور را مرجع ثبت در دفتر مخصوصی ثبت می نماید این دفتر به منزله دفتر ثبت سند دفترخانه رسمی است و یا ثبت در آن،شرکتنامه رسمی می شود.زیرا به موجب آیین نامه مربوط"اداره ثبت شرکت ها در تهران و دوایر ثبت شرکت ها در شهرستان ها،در ثبت شرکتنامه قائم مقام دفترخانه های رسمی می باشد".
در شرکت نامه باید صراحتاَ قید شده باشد که سهم الشرکه های غیرنقدی هر کدام به چه میزان تقویم شده است.شرکا،نسبت به قیمتی که در حین تشکیل شرکت برای سهم الشرکه های غیر نقدی معین شده در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت تضامنی دارند.مرور زمان دعاوی ناشی از مقررات فوق،ده سال از تاریخ تشکیل شرکت است.
شرکت با مسئولیت محدود علاوه بر شرکتنامه ،باید دارای اساسنامه نیز باشد.در مورد اساسنامه نیز مانند شرکتنامه بیان صریحی در قانون تجارت مشاهده نمی شود.ولی لزوم وجود آن از مواد مختلف از جمله ماده 105 قانون تجارت،مستفاد می گردد.اساسنامه حاوی مقررات و طریقه عمل و سرمایه و موضوع و مدت شرکت بوده و مبین مقررات راجع به مجامع عمومی و اختیارات و وظایف مدیران،اکثریت لازم برای تصمیم گیری شرکا و میزان حق رای و بهره وری آن ها از سود شرکت و غیره می باشد و در واقع قراردادی است که چگونگی اداره شرکت در آن مشخص شده و روابط بین شرکاء و مدیران و شرکاء تابع آن می باشد.
می توان در اساسنامه قید کرد که سرمایه اولیه شرکت به وسیله پرداخت مبالغی به اقساط بعدی از طرف شرکا با قبول شریک جدید افزایش یافته یا به واسطه برداشت از سرمایه تقلیل یابد.در این صورت لازم است که در اساسنامه حداقلی که تا آن میزان می توان سرمایه اولیه را تقلیل داد،صراحتاَ معین شود.کمتر از یک دهم سرمایه اولیه شرکت را حداقل قرار دادن ممنوع است.
مدارک لازم جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود که به مرجع ثبت باید تسلیم شود،عبارتند از:
-تقاضانامه که در دو نسخه تنظیم خواهد شد.
-تقاضانامه که در دو نسخه تنظیم خواهد شد.
-یک نسخه مصدق از شرکتنامه
-یک نسخه مصدق از اساسنامه
-اسامی و مشخصات مدیر یا مدیران شرکت و اشخاصی که حق امضا دارند.
-نوشته ای به امضای مدیر شرکت،حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیرنقدی با تعیین قیمت سهم الشرکه های غیرنقدی.
مراحل ثبت شرکت در مشهد:
برای ثبت شرکت ابتدا باید با ورود به سامانه ی اینترنتی http://irsherkat.ssaa.ir به صورت غیر حضوری اقدام به ثبت شرکت نمایید.قابل توجه است علاوه برپذیرش تاسیس شرکت، امکان درخواست پلمپ دفاتر تجارتی،درخواست کد فراگیر،پیگیری درخواست،انصراف از درخواست نیز از طریق همین سامانه فراهم شده است و افراد می توانند به جای مراجعه ی حضوری به اداره ی کل ثبت شرکت ها و موسسات غیر تجاری از طریق سامانه ی اینترنتی فوق اقدام نمایند.علاوه بر این،امکان دسترسی به آخرین اطلاعات مربوط به چگونگی تنظیم درخواست ها و آخرین وضعیت صورت جلسه ی ابرازی ، مدارک مورد لزوم بخشنامه ها و شیوه نامه ی اجرایی ثبت شرکت ها و اطلاع رسانی های آنی و همین طور پیگیری پاسخ درخواست ثبت شرکت ها نیز از همین طریق به راحتی امکان پذیر شده است.
برای ثبت نام اینترنتی،ابتدا با توجه به نوع شخصیت حقوقی شرکت و مطابق با قانون تجارت،مدارک لازم برای ثبت هر شرکت را تهیه کنید و نسبت به پیشنهاد نام شرکت اقدام نمایید. انتخاب نام شرکت ضروری و از اقدامات اولیه برای ثبت شرکت است.با انتخاب نام شرکت یک کد رهگیری به شما داده می شود.
نام شرکت می بایست:
1)دارای ریشه ی فارسی باشد و لاتین و تکراری نباشد. فرهنگستان ادب برای برخی کلمات،معادل مناسبی انتخاب نموده است.به عنوان مثال برای آپارتمان،معادل فارسی کاشانه و همین طور بجای تکنولوژی واژه ی فن آوری یا فن آوران را در نظر گرفته است.
2)از اعداد بصورت ریاضی استفاده نشود ،بلکه اعداد باید بصورت حروف نوشته شود.
3)با شئونات انقلاب اسلامی ایران و اخلاق حسنه منافات نداشته باشد.نام های انتخابی نباید مخالف موازین و عرف جامعه باشد.
4)تمامی اسامی که برای شرکت انتخاب می شود باید دارای حداقل 3 سیلاب یا اسم خاص باشند.استفاده از نام محل برای اسم شرکت در صورتی قابلیت ثبت دارد که شرکت در همان مکان و حوزه جغرافیایی ثبت شود.
لازم به یادآوری است اسامی که به دولت اختصاص دارد نمی توانند برای نام شرکت استفاده شود، مگر اینکه از سوی مقام صلاحیت دار دولتی مجوز دریافت کرده باشند.برای برخی از اشخاص حقوقی،ثبت نام پیشنهادی آن ها منوط به دریافت مجوز از مراجع ذیصلاح می باشد که متقاضیان قبل از ارائه تقاضای ثبت تاسیس باید نسبت به اخذ مجوز اقدام و آن را به مدارک خود ضمیمه کند.اسم شرکت نباید قبلاَ توسط شخص دیگری به ثبت رسیده باشد.به عنوان مثال اگر شرکتی به نام یکتا ثبت شده باشد دیگر کسی نمی تواند شرکتی را با همین نام ثبت کند و باید اسم شرکت خود را به شکلی پیشنهاد دهد که تمایز آشکار و مشخصی با اسم شرکت قبلی داشته باشد. لذا در صورتی که در محلی شرکت به نامی تاسیس شده است نمی توان همان نام یا نامی که شباهت خیلی زیادی به آن دارد برای شرکت دیگر انتخاب نمود که باعث اشتباه مراجعه کنندگان باشد. برای این منظور می توانید به سایت www.ilenc.ir مراجعه و نام پیشنهادی را جستجو کنید.توجه داشته باشید که دو کلمه از نام پیشنهادی با اسامی دارای سابقه باید متفاوت باشد.در صورتی که نام های انتخابی از میان اسامی،عناوین و اصطلاحات باشد،نمی توان برای نام شرکت به کار برد.
مهلت اعتبار نام تایید ثبت شده برای اشخاص حقوقی نامحدود است.اگر نام تایید شده شخص حقوقی در شرف تاسیس یا تغییر ثبت نشود تنها 3 ماه از تاریخ تایید نام اعتبار خواهد داشت.شرکت های سهامی عام تا مدت 6 ماه از تاریخ تشکیل مجمع عمومی موسس،اعتبار نام دارد.نام شرکت ثبت شده با رعایت تاریخ تقدم،مختص شخصی است که به نام آن در مرجع ثبت شرکت ها ثبت شده باشد.در این صورت هیچ شرکت دیگری حق انتخاب این نام را نخواهد داشت.
پس از انتخاب نام شرکت،موضوع فعالیت خود را مشخص کنید. موضوع شرکت چیزی است که شرکت برای آن تاسیس شده باشد.موضوع شرکت باید مشروع و متضمن منافع عقلانی باشد و الا از موارد ابطال شرکت خواهد بود.مدیران نمی توانند در عمل از حد موضوع شرکت تجاوز نمایند و در صورت تجاوز ،عمل آن ها اثر قانونی ندارد و در صورت تفریط یا تعدی کلیه ی مدیران متضامناً مسئول خسارت صاحبان سهام می باشند.
مرکز اصلی شرکت و نشانه ی صحیح آن را تعیین کنید. نشانی و مرکز اصلی شرکت همان مرکز اداره ی آنست که معمولاً مجامع عمومی در آن جا تشکیل و مدیران و بازرسان در آن جا انجام وظیفه می نمایند.مرکز اصلی شرکت که در واقع اقامتگاه شرکت است از حیث ابلاغ اخطاریه ها و دادخواست ها و اوراق رسمی اهمیت دارد و اگر شرکت غیر از مرکز اصلی چند مرکز دیگر برای عملیات فنی یا ...داشته باشد ، از نظر مقامات قانونی و اشخاص ثالث فقط مرکز اصلی مورد توجه بوده و سایر مراکز مربوط به مناسبات داخلی شرکت است.همین طور اگر شرکت شعبه یا شعباتی داشته باشد و در اساسنامه قید شود باید محل آن ها تعیین گرد.
سرمایه ی شرکت را مشخص نمایید:اهمیت شرکت های تجاری را از سرمایه ی آن ها می توان درک کرد.برای سرمایه حداکثری تعیین نشده و شرکا به هر مقدار که بتوانند ممکن است سرمایه را افزایش دهند.به موجب ماده 5 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 "سرمایه شرکت های سهامی عام از پنج میلیون ریال و سرمایه شرکت های سهامی خاص از یک میلیون ریال نباید کمتر باشد"مطابق بخش اخیر همین ماده،مبلغ سرمایه هر یک از شرکت های سهامی پس از تاسیس نیز نبایستی از میزان مقرر در ماده یاد شده کمتر گردد.
معرفی نام شرکا:حداقل تعداد شرکا به شرح ذیل می باشد:
1-در شرکت های تضامنی-نسبی-محدود-مختلط غیر سهامی حداقل 2 نفر شریک
2-در شرکت های سهامی خاص-مختلط سهامی حداقل 3 نفر شریک
3- در شرکت های سهامی عام حداقل 5 نفر شریک
4-در شرکت تعاونی حداقل 7 نفر شریک
سهام شرکا را تعیین کنید:سرمایه ی هر شرکت سهامی به قطعاتی تقسیم شده که هر یک از آن ها را سهم گویند.بنابراین سهم عبارت از قطعاتی است که مجموعه ی آن سرمایه را تشکیل می دهد.در ماده ی 24 اصلاحی قانون ، سهم چنین تعریف شده (سهم قسمتی است از سرمایه ی شرکت سهامی است که مشخص کننده ی میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب آن در شرکت سهامی می باشد).در فرم مربوطه می بایست اسامی سهام داران ذکر شود.با انتخاب نام هر یک از اعضا مشخص می شود که این فرد چه تعداد سهام را به خود اختصاص داده است.
معرفی شعبه های شرکت:در صورتی که شرکت شعبه یا شعبه های دیگری دارد می بایست شعبه های شرکت نیز معرفی گردد.چنانچه هنوز از طرف سهامداران برای این موضوع تکلیفی مشخص نشده باشد تا روشن شدن تکلیف شعب شرکت گزینه ی مربوط به نداشتن شعب را انتخاب نمایید.
مدت فعالیت:مدت فعالیت بر اساس اینکه محدود یا نامحدود است انتخاب می شود. شرکت ممکن است برای مدت محدودی مثلاَ5 یا 20سال تشکیل شود و نیز ممکن است برای مدت نا محدودی باشد.در صورتی که برای مدت معین باشد باید آن مدت معلوم گردد و اثر آن این است که با رسیدن تاریخ و انقضا مدت ، شرکت به خودی خود منحل و برچیده می شود.ماده ی 83 اصلاحی ، هر گونه تغییر در مواد اساسنامه را در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده قرار داده و مسلم است که مدت شرکت نیز یکی از موارد مذکور در اساسنامه است.از این جهت مجمع عمومی می تواند مدت را تمدید و یا این که به ملاحظاتی مدت شرکت را تقلیل دهد.
بارگذاری اساسنامه ی شرکت : اساسنامه وشرکتنامه ی شرکت ها فرم های پیش فرضی دارند که باید پر شده و در سایت اداره ثبت شرکت ها بارگذاری شوند.
بعد از پذیرش اینترنتی از طریق سامانه و اخذ تاًییدیه ی پذیرش ، باید نسخ اصلی صورت جلسات تنظیمی و ضمائم آن ها را از طریق باجه های پست به صورت سفارشی به آدرس ذکر شده در تاًییدیه ی پذیرش ارسال نمایید.چنانچه کارشناس مربوطه نقصی در پرونده مشاهده نکرد،مسئول اداره ،دستور ثبت در دفتر ثبت شرکت ها را صادر می کند و مدارک ثبت دفتر ثبت شرکت ها می شود وشرکا تماماً ذیل ثبت را امضا و مطابقت ثبت را با اصل شرکتنامه تصدیق خواهند نمود. لذا متقاضی پیش نویس را نزد مسئول دفتر برده و مسئول دفتر شروع به ثبت شرکتنامه و پیش نویس آگهی تاسیس شرکت در دفتر ثبت شرکت ها می نماید . کارت شناسایی متقاضیا ن را اخذ می کند وآن را با مشخصات مندرج در شرکتنامه تطبیق می دهد. مسئول ثبت دفتر یک نسخه اساسنامه و شرکتنامه و اظهارنامه را تحویل موسسین می دهد و در صورتی که سند مالکیت هم وجود داشته باشد، به مدیران تحویل می گردد و نسخه ی دیگر اظهارنامه و اساسنامه و شرکتنامه و پیش نویس آگهی را که تشکیل پرونده گردیده، جهت تحریر به اتاق تایپ ارسال می دارد.اقدام نهایی، تحریر و صدور آگهی تاسیس شرکت می باشد که آخرین گام جهت ثبت یک شرکت تلقی می شود.قابل توجه است برای چاپ آگهی نیازی به مراجعه حضوری و یا پرداخت هزینه حق الدرج آگهی از طریق ادارات پست و ثبت نخواهد بود و تمام مراحل ثبت آگهی در روزنامه رسمی کشور به صورت اینترنتی و از طریق پورتال روزنامه رسمی کشور به آدرس www.rrk.ir انجام می پذیرد.متقاضیان می توانند هزینه حق الدرج آگهی خود را بدون مراجعه حضوری از طریق همین سامانه پرداخت نمایند.

شناسه ملی شرکت،کدی یازده رقمی است که برای تمامی شرکتها در نظر گرفته شده است. این کد برعکس شماره ثبت شرکت، یک مشخصه ی منحصر به فرد برای اطلاعات شخص حقوقی می باشد. ثبت شرکت یک شماره ثبت ممکن است در چند شهر مختلف برای چند شرکت گوناگون بصورت یکسان باشد اما چون از اداره ثبت شهرهای مختلف می باشد تناقضی ایجاد نمی کند. اما شناسه ملی به عنوان هویت یک شرکت تنها وبه طور انحصاری فقط برای یک شرکت صادر می شود.

مصوب هیأت محترم وزیران به شماره 16169 ت 39271 تمامی اشخاص حقوقی ایرانی از جمله دستگاههای اجرایی ، بخش خصوصی و عمومی را موظف به دریافت شناسه ملی کرده است. با اجرایی شدن این آیین نامه انجام هرگونه معاملات، دریافت و ارایه خدمات صرفاَ با ارایه شناسه ملی امکان پذیر است.مضاف بر آن،طی بخشنامه ای مقرر شد تا شناسه ی ملی اشخاص حقوقی در اوراق،آگهی ها و اسناد قید گردد.
از جمله مزایای داشتن شناسه ملی شرکت
_ از بین بردن زمینه سوء استفاده از شرکتهای کاغذی.
_ یافتن راه حل های مقابله با فساد و سوء استفاده های شرکت.
با مراجعه به سایت شناسه ملی میتوان اطلاعات عنوان شده درزیر را کسب نمود:
_ ثبت کننده شخصیت حقوقی.
_ تاریخ تأسیس شرکت.
_ شناسه ملی شرکت.
_ تاریخ ثبت شرکت.
_ نام و نوع شخصیت حقوقی.
_ شماره ثبت شرکت.
_ شماره ثبت شرکت.
_ واحد ثبتی.
_ کد پستی ومحل اقامت قانونی کلیه شرکت و مؤسسات ثبت شده.
براساس آیین نامه ی اختصاص شناسه ملی به تمام اشخاص حقوقی ایرانی:
_ تمام اشخاص حقوقی موظفند مطابق برنامه زمانی اعلامی سازمانهای ثبت کننده، فرم درخواست شناسه ملی را تکمیل و همراه اسناد و مدارک لازم که توسط سازمان ثبت کننده اعلام می شود، به سازمانهای یاد شده ارایه نماید.( ماده 2)
_ مطابق ماده 4 آیین نامه، سازمان ثبت کننده بعد از اختصاص شناسه ملی در پایگاه باید کارت شخص حقوقی را صادر و از طریق دفاتر پستی تحویل دهد.
_ تمامی دستگاههای اجرایی موظفند بر اساس ماده 6 آیین نامه پایگاه اطلاعات خود را طوری سازمان دهند که هر شخص حقوقی با شناسه ملی و کد پستی نشانی آخرین دفتر مرکزی در سیستم اختصاصی مربوطه شناخته شود.
_پایگاه، مرجع اختصاصی اطلاعات شناسه ملی اشخاص حقوقی است.( ماده 9 )
_ و دیگر آنگه وفق ماده 11 آیین نامه، تمامی دستکاههای اجرایی موظفند بعد از اعلام هیأت ماده (16) این آیین نامه نسبت به درج شناسه ملی اشخاص حقوقی و کد پستی دفتر مرکزی در هر گونه کارت، مجوزو یا گواهی فعالیت اعم از کارت شناسایی اداری و صنعتی و غیره اقدام و از ارایه هرگونه مجوز، تسهیلات، امکانات، عقد قرارداد و قبول شرکت در مناقصه برای اشخاص حقوقی فاقد شناسه ملی خودداری کنند.
سامانه شناسه ملی اشخاص حقوقی
با توجه به اینکه سازمان ثبت اسناد و املاک کشور مرجع اصلی ثبت شخصیت حقوقی در کشور به شمار می رود و تعداد شخصیتهای حقوی ثبت شده توسط سازمان شامل شرکتها و مؤسسات غیرتجاری بیش از 90 درصد اشخاص حقوقی کشور را تشکیل می دهند، مسؤلیت سازماندهی اطلاعات اشخاص حقوقی به عهده سازمان ثبت اسناد املاک سپرده شده و طراحی و تولید پایگاه شناسه ملی اشخاص حقوقی به منظور اختصاص شناسه ملی به اشخاص حقوقی کشور، در دستور کار سازمان ثبت قرار گرفت.
لذا، از تاریخ راه اندازی سامانه، رویه های درخواست، اختصاص و نگهداری اطلاعات شناسه ملی به صورت مکانیزه انجام می شود.
هم اکنون،سامانه استعلام شناسه ملی اشخاص حقوقی کشور برای سهولت استفاده کنندگان سازمانی و برون سازمانی به وسیله قوه قضاییه به آدرس http://ilenc.ir ایجاد شده است. در صورتی که هدف دریافت شناسه ملی است با درج شماره ثبت یا نام شخصیت حقوقی بر روی دکمه جستجو کلیک نمایید. شماره ثبت و یک کلمه از نام را تایپ نموده و جستجو کنید. نتیجه به دست آمده _شامل شناسه ملی، نام شخصیت و سازمان ثبت کننده _نمایش داده می شود.

تصمیمات مربوط به افزایش و کاهش سرمایه شرکت سهامی اخذ کارت بازرگانی در صلاحیت انحصاری مجمع عمومی فوق العاده می باشد و اساسنامه شرکت نمی تواند متضمن اختیار افزایش سرمایه برای هیات مدیره باشد.

برای افزایش سرمایه شرکت رعایت نکات ذیل الزامی است.
1-تصویب مجمع عمومی فوق العاده
2-تادیه تمام سرمایه قبلی شرکت
3-تادیه مبلغی افزایش سرمایه
طرق افزایش سرمایه شرکت:
سرمایه شرکت را می توان از طریق صدور سهام جدید و یا از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود افزایش داد.(ماده 157)
به موجب ماده ی 158 تادیه مبلغ اسمی سهام جدید به یکی از طرق زیر امکان پذیر است:
1-پرداخت مبلغ اسمی سهم به نقد
2-تبدیل مطالبات نقدی حاصل شده اشخاص از شرکت به سهام جدید
3-انتقال سود تقسیم نشده یا اندوخته یا عواید حاصله از اضافه ارزش سهام جدید به سرمایه شرکت
4-تبدیل اوراق قرضه به سهام
افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود در صورتیکه برای صاحبان سهام ایجاد تعهد کند ممکن نخواهد بود مگر آن که کلیه صاحبان سهام با آن موافق باشند.ضمناَ پرداخت مبلغ اسمی سهام جدید در شرکت های سهامی عام بصورت نقدی است ولی در شرکت های سهامی خاص چنین پرداختی در قالب آورده ی غیر نقدی نیز مجاز می باشد مضافاَ اینکه انتقال اندوخته قانونی شرکت به سرمایه ممنوع است.البته باید توجه داشت تا زمانیکه سرمایه قبلی پرداخت نشده باشد افزایش سرمایه شرکت تحت هیچ عنوانی مجاز نخواهد بود.

• افزایش سرمایه در شرکت سهامی خاص

بنا به تجویز ماده 106 در مواردیکه تصمیمات مجمع عمومی یکی از امور ذیل باشد یک نسخه از صورت جلسه مجمع باید جهت ثبت به مرجع ثبت شرکت ها ارسال گردد.
1-انتخاب مدیران بازرس یا بازرسان
2-کاهش یا افزایش سرمایه
3-تغییرات اساسنامه
4-تصویب ترازنامه
5-انحلال شرکت و نحوه تصفیه آن
بدیهی است مراتب پس از انجام تشریفات ثبت در روزنامه رسمی کشور منتشر می گردد.
لذا، در شرکت سهامی خاص پس از اتخاذ تصمیم راجع به افزایش سرمایه از طریق انتشار سهام جدید باید مراتب از طریق نشر آگهی در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های مربوط به شرکت در آن نشر می گردد به اطلاع صاحبان سهام برسد.در این آگهی باید اطلاعات مربوط به مبلغ افزایش سرمایه و مبلغ اسمی سهام جدید و حسب مورد مبلغ اضافه ارزش سهم و تعداد سهامی که هر صاحب سهم به نسبت سهام خود حق تقدم در خرید آن ها را دارد و مهلت پذیره نویسی و نحوه پرداخت ذکر شود در صورتیکه برای سهام جدید شرایط خاصی در نظر گرفته شده باشد چگونگی این شرایط در آگهی قید خواهد شد.(ماده 169)
برای ثبت افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص تسلیم اظهارنامه به همراه مدارک ذیل الزامی است:
_صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده که افزایش سرمایه را تصویب نموده یا اجازه آن را به هیات مدیره داده است و در صورت اخیر صورتجلسه هیات مدیره که افزایش سرمایه را مورد تصویب قرار داده است.
_یک نسخه از روزنامه ای که آگهی کذکور در ماده 169 این قانون در آن منتشر شده است.
_اظهارنامه مشعر بر فروش کلیه سهام جدید و در صورتی که سهام جدید امتیازاتی داشته باشد باید شرح امتیازات و موجبات آن در اظهارنامه قید گردد.
_در صورتی که قسمتی از افزایش سرمایه به صورت غیرنقدی باشد باید تمام قسمت غیرنقدی تحویل گردیده و با رعایت ماده 82 این قانون به تصویب مجمع عمومی فوق العاده رسیده باشد.
مجمع عمومی فوق العاده در این مورد با حضور صاحبان سهام شرکت و پذیره نویسان سهام جدید تشکیل شده و یک نسخه از صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده باید به اظهارنامه ضمیمه گردد،اظهارنامه های مذکور باید به امضای کلیه اعضای هیات مدیره برسد.

• افزایش سرمایه در شرکت سهامی عام

در شرکت سهامی عام پس از اتخاذ تصمیم راجع به افزایش سرمایه از طریق انتشار سهام جدید باید آگهی در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های شرکت در آن منتشر می شود به اطلاع صاحبان سهام برسد و در آن قید شود که:
الف-صاحبان سهام بی نام برای دریافت گواهی نامه حق خرید سهامی که حق تقدم در خرید آن را دارند ظرف مهلت معین که نباید کمتر از 20 روز باشد به مراکزی که از طرف شرکت تعیین و در آگهی قید شده است مراجعه کنند.
ب-برای صاحبان سهام با نام گواهینامه های حق خرید باید توسط پست سفارشی ارسال گردد.
-گواهی نامه حق خرید سهام
گواهی نامه حق خرید سهام باید مشتمل بر نکات ذیل باشد:
1-نام و شماره ثبت و مرکز اصلی شرکت
2-مبلغ سرمایه فعلی و همچنین مبلغ افزایش سرمایه شرکت
3-تعداد و نوع سهامی که دارنده گواهینامه حق خرید آن را دارد با ذکر مبلغ اسمی سهم و حسب مورد مبلغ اضافه ارزش آن
4-نام بانک و مشخصات حساب سپرده ای که وجوه لازم باید در آن پرداخته شود.
5-مهلتی که طی آن دارنده گواهی نامه می تواند از حق خرید مندرج در گواهی نامه استفاده کند.
6-هر گونه شرایط دیگری که برای پذیره نویسی مقرر شده باشد.
لازم به ذکر است گواهی نامه حق خرید سهم باید به همان ترتیبی که برای امضا اوراق سهام شرکت مقرر است به امضا برسد.

• کاهش سرمایه شرکت:

کاهش سرمایه شرکت به دو طریق اختیاری و اجباری انجام می شود.
_کاهش اختیاری
کاهش اختیاری سرمایه ای از طریق کاهش بهای اسمی سهام به نسبت متساوی و رد مبلغ کاهش یافته هر سهم به صاحب آن انجام می گیرد.برای این منظور هیات مدیره باید پیشنهاد خود را 45 روز قبل از تشکیل مجمع عمومی فوق العاده به بازرس یا بازرسان شرکت تسلیم نماید.در گزارش فوق باید توجیهات لازم در خصوص لزوم کاهش سرمایه و نیز امور جاری شرکت از بدو سال مالی در جریان و حساب های سال قبلی منعکس باشد.
_کاهش اجباری:
مجمع عمومی فوق العاده می تواند بنا به پیشنهاد هیات مدیره در مورد کاهش سرمایه شرکت به طور اختیاری اتخاذ تصمیم کند.مشروط بر آن که بر اثر کاهش سرمایه به تساوی حقوق صاحبان سهام لطمه ای وارد نشود و سرمایه شرکت از حداقل مقرر در ماده 5 (شرکت عام پانصد هزار تومان و شرکت خاص صد میلیون ریال) کمتر نگردد.لازم به ذکر است کاهش اختیاری سرمایه از طریق کاهش تعداد یا مبلغ اسمی سهام صورت می گیرد.پیشنهاد هیات مدیره نیز باید 45 روز قبل از جلسه مجمع عمومی فوق العاده تسلیم گردد و توجیه لزوم کاهش سرمایه و وضعیت مالی سال در جریان و حساب های سنوات قبل را منعکس نماید و مجمع پس از دریافت گزارش بازرس مبنی بر ضرورت کاهش سرمایه،اتخاذ تصمیم خواهد نمود و مراتب نیز پس از تصویب توسط هیات مدیره منتشر و برای صاحبان سهام با نام توسط پست سفارشی ارسال گردد.
مندرجات اطلاعیه کاهش سرمایه
بموجب ماده 197 اطلاعیه کاهش سرمایه باید مشتمل بر نکات ذیل باشد:
1-نام و نشانی مرکز اصلی شرکت
2-مبلغ سرمایه شرکت قبل از اتخاذ تصمیم در مورد کاهش سرمایه
3-مبلغی که هر رسهم به آن میزان کاهش می یابد یا بهای اسمی هر سهم پس از کاهش
4-نحوه پرداخت و مهلتی که برای بازپرداخت مبلغ کاهش یافته هر سهم در نظر گرفته شده و محلی که در آن این بازپرداخت انجام می گیرد.

• تعریف شرکت با مسوولیت محدود:

طبق تعریف مندرج در ماده 94 مبحث دوم قانون تجارت،"شرکت با مسوولیت محدود" شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است.

تعریف فوق مبین این واقعیت است که شرکت با مسوولیت محدود از آن جا که مسوولیت شرکاء را محدود به سرمایه یا آورده آن ها می داند شبیه شرکت سهامی است و اخذ کارت بازرگانی با توجه به اینکه شرکاء به نسبت سهم الشرکه(مالکیت درصدی از سرمایه شرکت) در مقابل قروض و تعهدات شرکت مسئولیت دارند شبیه شرکت تضامنی یا شرکت نسبی است. "شرکت با مسوولیت محدود" وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد. در شرکت نامه بایستی سهم الشرکه غیرنقدی هر یک از شرکاء به صراحت تقویم و تعیین شود.

• سهم الشرکه و شرایط انتقال آن:

منظور از "سهم الشرکه"آورده هر یک از شرکاء به شرکت یا به عبارت دیگر،مقداری از سرمایه شرکت است که به هر یک از آن ها تعلق دارد."سهم الشرکه شرکاء،نمی تواند به شکل اوراق تجارتی قابل انتقال اعم از با اسم یا بی اسم و غیره ،درآید.سهم الشرکه را نمی توان منتقل به غیر نمود،مگر با رضایت عده ای از شرکاء که لااقل سه ربع سرمایه متعلق به آن ها بوده و اکثریت عددی نیز داشته باشند"بنابراین اولاَ،بر خلاف شرکت سهامی،سرمایه هر یک از سهامداران به شکل اوراق تجارتی قابل انتقال به دیگری به صورت سهام با نام،بی نام یا سهام ممتاز می باشد،سهم الشرکه یعنی سرمایه هر یک از شرکاء در شرکت با مسوولیت محدود،نمی تواند به شکل اوراق تجارتی قابل انتقال به غیر باشد.ثانیاَ،انتقال سهم الشرکه به غیر،اعم از یکی از شرکای همان شرکت یا شخص ثالث،ممکن می باشد.ولی برای این امر،شرایطی به شرح ذیل لازم است:
1-عده ای از شرکاء که لااقل سه چهارم سرمایه شرکت متعلق به آن ها باشد،با انتقال موافق باشند.
2-شرکای موافق با انتقال،علاوه بر دارا بودن سه چهارم سرمایه شرکت،اکثریت عددی نیز داشته باشند.
3-انتقال سهم الشرکه،با "سند رسمی" به عمل آید.

• طریقه ی نقل و انتقال سهم الشرکه :

نقل و انتقال سهام یا سهم الشرکه،در شرکت ها بر طبق قانون تجارت با تنظیم صورتجلسه ای در مجمع عمومی فوق العاده و پرداخت مالیات نقل و انتقال سهام میزان سهام جا به جا شده در اداره دارایی امکان پذیر می باشد.همان طور که گفتیم،حضور شرکا و رضایت آن ها جهت انجام نقل و انتقال سهام الزامی می باشد.لذا جهت نقل و انتقال سهم الشرکه طی مراحل ذیل الزامی است.
_تنظیم صورتجلسه در قالب مجمع عمومی فوق العاده
_مراجعه به دفترخانه اسناد رسمی و ارائه ی صورتجلسه ی نقل و انتقال سهم الشرکه و تقاضای صدور سند رسمی در اجرای ماده 103 قانون تجارت
(در دفتر خانه دو نامه جهت استعلام و معرفی تنظیم می گردد.نامه اول برای اداره ثبت شرکت ها جهت اطلاع و تایید آخرین وضعیت شرکت،لیست آخرین شرکا و میزان سهم الشرکه،نامه دوم نیز جهت انجام نقل و انتقال به اداره دارایی صادر می گردد).
_حضور در دارایی و پرداخت 4 در 100 مبلغی که خواهان انتقال آن هستند.
_پرداخت مفاصا حساب شرکت و دریافت برگه ی نقل و انتقال
_حضور در دفتر خانه اسناد رسمی جهت تنظیم صلح نامه بین فروشندگان و خریداران سهم الشرکه
_تنظیم صلح نامه که به تایید دفتر خانه اسناد رسمی برسد.
_پس از طی نمودن مراحل فوق،اصل سند رسمی یا تصویر برابر اصل شده،همراه با اصل صورتجلسه و فتوکپی شناسنامه و کارت ملی شریک جدید(منتقل الیه) به اداره ثبت شرکت ها ارسال گردد.

• نمونه صورتجلسه نقل و انتقال سهم الشرکه در شرکتهای با مسئولیت محدود

بسمه تعالی
نام شرکت…..................................... شماره ثبت ….......................... و شناسه ملی .......................... سرمایه ثبت شده …........................... ریال در تاریخ …....................... ساعت …................... مجمع عمومی فوق العاده شرکت با حضور کلیه شرکاء/ اکثریت شرکاء در محل شرکت تشکیل و نسبت به نقل و انتقال سهم الشرکه خانم ها / آقایان …..................................... به خانم ها / آقایان …..................................... بشرح ذیل اتخاذ تصمیم شد.

نام شرکاء میزان سهم الشرکه
1ـ خانم / آقای …............................ دارای …............................ ریال سهم الشرکه
2ـ خانم / آقای …............................ دارای …............................ ریال سهم الشرکه
3ـ خانم / آقای …............................ دارای …............................ ریال سهم الشرکه
4ـ خانم / آقای …............................ دارای …............................ ریال سهم الشرکه

پس از مذاکره مقرر شد که خانم / آقای …................................. به شماره ملی ........................
.که دارای …............................ ریال سهم الشرکه می باشد با رعایت مفاد ماده 103 قانون تجارت و بموجب سند صلح به شماره ............... مورخ ................ صادره از دفتراسناد رسمی ................... حوزه ثبتی ............... کلیه سهم الشرکه / یا مقداری از سهم الشرکه خود را به خانم / آقای…............................... فرزند …................. متولد…............. شماره شناسنامه …........... و شناسه ملی ............... آدرس محل سکونت…............................................................................................. منتقل و از شرکت خارج شد و دیگر هیچ گونه حق و سمتی در شرکت ندارد و این نقل و انتقال سهم الشرکه مورد موافقت کلیه شرکاء / اکثریت شرکاء با رعایت مفاد ماده 102 قانون تجارت قرار گرفت.

به خانم / آقای …................................. احدی از شرکاء یاوکیل رسمی شرکت وکالت داده شد که ضمن مراجعه به اداره ثبت شرکتها نسبت به ثبت صورتجلسه و پرداخت حق الثبت و امضاء ذیل دفتر ثبت اقدام نماید.
نام شرکاء میزان سهم الشرکه

• خانم / آقای ….................................. دارای ................... امضاء
• خانم / آقای ….................................. دارای ................... امضاء
• خانم / آقای ….................................. دارای ................... امضاء

شرکت تعاونی به تعریف ماده اول " قانون شرکت های تعاونی" مصوب 11 مرداد 1334 شمسی عبارت است از " شرکتی که برای مدت نامحدود به منظور رفع احتیاجات مشترک شرکاء و بهبود وضع مادی و اجتماعی آنان تشکیل می شود.

• موضوع شرکت تعاونی ممکن است یک یا چند منظور ذیل باشد:

انجام خدمات عمومی و هر گونه فعالیت مربوط به تولید محصولات کشاورزی و صنعتی ، گرفتن کارت بازرگانی فوری تهیه و طبقه بندی و تبدیل و فروش محصولات مزبور ، تهیه و توزیع هر نوع کالا و لوازم مورد نیاز زندگی و حرفه ای آنان (شرکاء )، تحصیل وام و اعتبار برای شرکاء ، اقدام به عملیات ساختمانی و ایجاد مسکن، بیمه محصولات و حیوانات ، قبول نمایندگی موسسات و کارخانجات وابسته به فعالیت های مذکور در فوق ، خرید سهم الشرکه شرکت های مشابه و امثال منظورهای مذکور

• بنا به تعریف فوق و منظورهای مندرج، شرکت تعاونی انواع ذیل را شامل است :

شرکت تعاونی تولید اعم از محصولات کشاورزی و صنعتی
شرکت تعاونی فروش محصولات
شرکت تعاونی مصرف لوازم مورد نیاز زندگی شرکاء
شرکت تعاونی ساختمان مسکن
شرکت تعاونی بیمه محصولات و حیوانات
شرکت تعاونی وام و اعتبار
شرکت تعاونی نمایندگی کارخانه ها و موسسات تولیدات صنعتی و کشاورزی
به این ترتیب طبق مقررات جاری هفت نوع شرکت تعاونی قابل تشکیل است و ضمناَ قانون انواع آن را منحصر به موضوعات مزبور نکرده و تاسیس شرکت تعاونی را در " امثال منظورهای مذکور " و حتی " خرید سهم الشرکه شرکت های مشابه " تجویز کرده است.
اما آنچه با توجه به اصول اقتصاد اجتماعی و تعاونی معمول است شرکت های تعاونی برای تولید،مصرف و اعتبار تشکیل می شود و رایج ترین و شایع ترین آن ها " شرکت تعاونی مصرف" است.

• قانون تجارت ایران از شرکت های تعاونی دو نوع تولید و مصرف را ذکر کرده است.

به موجب ماده 190 ق.ت " شرکت تعاونی تولید شرکتی است که بین عده ای از ارباب حرف تشکیل می شود و شرکاء مشاغل خود را برای تولید و فروش اشیاء یا اجناس بکار می برند".
بنابراین شرکت تعاونی تولید اشیا و اجناس، می تواند فروش آن ها را هم به عهده بگیرد.
و به موجب ماده 192 قانون مزبور : شرکت تعاونی مصرف شرکتی است که برای مقاصد ذیل تشکیل می شود:
1-فروش اجناس لازمه برای مصارف زندگی اعم از این که اجناس مزبوره را شرکاء ایجاد کرده یا خرید کرده باشند.
2-تقسیم نفع و ضرر بین شرکاء به نسبت خرید هر یک از آن ها

• ماهیت شرکت تعاونی:

با توجه به مبانی اقتصادی و اجتماعی و تعریف و نحوه تشکیل شرکت های تعاونی آنچه مسلم است شرکت های تعاونی از نظر ماهیت با شرکت های تجاری فرق دارند و اگر قانون تجارت آن را ذیل باب شرکت های تجاری ذکر کرده به منظور افتتاح طریق متداول در تامین رفاه اجتماعی و بهبود مادی طبقات متوسط بوده است والا جنبه تجارتی محض در شرکت های تعاونی وجود ندارد.بلکه منظور اصلی تسهیل و پیشرفت کار تولیدی از تمرکز و تجمع تولید کنندگان و تامین احتیاجات و لوازم زندگی مصرف کنندگان و قطع ایادی واسطه از بازرگانان و دلالان و فروشندگان بار و بر و ساختن تولید کنندگان و مصرف کنندگان بوده است.
با توجه به تصویب قانون تجارت در 1311 و فاصله زمانی آن تصویب قانون شرکت های تعاونی در 1334 به نظر می آید که مقنن با نظر مساعد به تاسیس و توسعه و افزایش شرکت های تعاونی ابتکار به خرج داده و به مفهوم تعاون مشترک و همبستگی حرفه ای و طبقاتی لباس قانون پوشانده و راهی را نشان داده است که صاحبان حرف و مشاغل واحد بتوانند با تشریک مساعی از راه تاسیس شرکت تعاونی ،کار تولیدی خود را متمرکز سازند و هزینه انتفاعی را تقلیل دهند و از فروش محصولات خود نفع بیشتر را ببرند یا با خرید و تمرکز لوازم مصرفی مستقیماَ از دست تولید کننده و توزیع آن بین مصرف کنندگان هزینه زندگی را پایین و سطح آن را بالا برند.
علاوه بر اینکه شرکت های تعاونی با شرکت های تجاری از لحاظ موضوع و ماهیت و بنیاد فرق دارند از لحاظ چگونگی تشکیل و شرایط شرکاء و شکل آن نیز اختلاف دارند.
در شرکت های تجاری هر کس با سرمایه گذاری می تواند هر شرکتی را تشکیل یا در هر شرکت موجود عضویت پیدا کند و حال آنکه در تاسیس شرکت های تعاونی تولید شرط اصلی این است که شرکاء " عده ای از ارباب حرف" باشند، یعنی کسانی دورهم جمع و تشکیل شرکت تعاونی تولید را بدهند که پیشه واحدی دارند.
در شرکت تجاری شریک فقط سرمایه می دهد و دیگر مکلف به کار در شرکت نیست ولی در شرکت تعاونی تولید " شرکاء مشاغل خود را برای تولید و فروش اشیاء یا اجناس به کار می برند".
در شرکت تعاونی مصرف هم عادتاَ کسانی که دارای وضع طبقاتی و اجتماعی خاص و مشابه هستند عضویت پیدا می کنند.
معذلک قانون تجارت در اداره شرکت تعاونی تولید شرکت افراد دیگر غیر از شاغلین حرفه و شغل معین را تا یک ثلث تجویز کرده است چنانکه ماده 191 ق.ت می گوید :" اگر در شرکت تولید یک عده از شرکاء در خدمت دائمی شرکت نبوده یا از اهل حرفه ای که موضوع عملیات شرکت است نباشند لااقل دو ثلث اعضاء اداره کننده شرکت باید از شرکایی انتخاب شوند که حرفه آن ها موضوع عملیات شرکت است."
گرچه " اداره کننده شرکت " را نمی توان تسری به اعضاء شرکت داد ولی آنچه مسلم است نوعاَ اعضاء شرکت را شاغلین حرفه ای تشکیل می دهند و یا لااقل اکثریت دارند و حرفه مزبور موضوع عملیات شرکت است.مثل اینکه در شرکت تعاونی تولید کفش کسانی شرکت می کنند که شغل آن ها کفشدوزی است.
اما قانون شرکت های تعاونی،شرط شغل را چه در اعضاء و چه در هیات مدیره ذکر نکرده چنانکه در بند الف ماده 3 می گوید :" عضویت شرکت تعاونی برای عموم اشخاص واجد شرایطی که در اساسنامه شرکت قید گردیده با تصویب هیات مدیره شرکت آزاد می باشد."
علاوه بر این در شرکت های تجاری تقسیم سود به نسبت سهم الشرکه شرکاء است ولی طبق تصریح بند 2 از ماده 192 قانون تجارت در شرکت تعاونی مصرف عوایدی بر سهام تعلق نمی گیرد بلکه تقسیم سود به نسبت خرید هر یک از شرکاء است.
همچنین در شرکت های تجاری باید سرمایه شرکت در اوراق و اسناد ذکر شود ولی در شرکت های تعاونی این موضوع الزامی نیست.
اما طبق مقررات قانون شرکت های تعاونی هم برای هر سهم " بهره حق السهم " در آخر سال پرداخت می شود و هم عواید به نسبت خرید تقسیم می گردد.در این باره قانون مزبور در بندهای (و) و (ز) می گوید:
بهره حق سهم شرکت های تعاونی که در آخر هر سال به شرکاء ممکن است داده شود در اساسنامه شرکت تعیین خواهد شد.
درآمد سالیانه شرکت پس از وضع هزینه، استهلاک ذخائر و بهره سهام به نسبت معاملاتی که هر یک از اعضاء و مشتریان غیر عضو که در طول سال مالی با شرکت نموده اند بین آنان تقسیم خواهد شد.
که در این طریقه هم تشویق برای خرید سهام و هم بهره سرمایه شرکاء و هم سودی برای خریداران اجناس اعم از عضو و غیر عضو منظور گردیده است.

• تشکیل و اداره

شرکت تعاونی یا در قالب شرکت سهامی یا مطابق مقررات اساسنامه مصوب تشکیل می گردد.زیرا در ماده 193 ق.ت می گوید:" شرکت تعاونی اعم از تولید یا مصرف ممکن است مطابق اصول شرکت سهامی یا بر طبق مقررات مخصوصی که با تراضی شرکاء ترتیب داده شده باشد تشکیل بشود."
بنابراین شرکت تعاونی که از حیث شکل مثل شرکت سهامی است می تواند به همان شکل هم تشکیل گردد و در این صورت باید مقررات شرکت سهامی تا جایی که طبع و ماهیت شرکت تعاونی ایجاب می نماید رعایت شود.
مثل اینکه در شرکت سهامی میزان سرمایه و تعداد شرکاء معین و محدود است.یعنی در بدو تشکیل با سرمایه معین و عده اعضای معین تشکیل می گردد و مادامیکه افزایش سرمایه و به همان میزان قبول اعضاء جدید در مجمع عمومی فوق العاده تصویب نشود شرکت از حیث سرمایه و شریک ثابت است ولی در شرکت های تعاونی طبق ماده 2 قانون شرکت های تعاونی " تعداد شرکاء و سرمایه شرکت متغیر و نامحدود است."
به این معنی که در تمام دوره فعالیت شرکت بدون احتیاج به تصویب مجمع عمومی فوق العاده هر کس می تواند یک یا چند سهم از سهام شرکت تعاونی را خریداری نماید و یا سهام اعضاء بین خود آنان مبادله و خرید و فروش شود که به هر تقدیر هم سرمایه و هم عضو در حال تغییر بوده و محدودیتی از این حیث وجود ندارد.
علاوه بر این ماده 193 قاعده دیگری را که بر اساس توجه به تشکیل شرکت های تعاونی است وضع کرده و آن این است که شرکاء شرکت مقررات شرکت سهامی را کنار گذاشته و " بر طبق مقررات مخصوصی" آن را تشکیل و اداره نمایند.
به نظر می رسد که منظور از تجویز وضع مقررات باز گذاشتن دست شرکاء در کیفیت تشکیل و اداره شرکت بوده و چون قانون شرکت های تعاونی 1334 مقرراتی را در تاسیس شرکت های تعاونی وضع کرده باید گفت " مقررات مخصوص مورد تراضی شرکا" نباید مخالف قانون مزبور باشند.
لذا از مقررات قانون تجارت نتایج ذیل به دست می آید"
اولاَ- حداقل باید ثلث سرمایه شرکت تعاونی نقداَ پرداخت شود و پرداخت دو ثلث بقیه می تواند از طرف شرکاء موسس تعهد شود.
ثانیاَ – با تجویز اساسنامه در صورت اعلان و اطلاع به تعهد کنندگان و گذشت مدت معین و عدم پرداخت بقیه از طرف آنان قسمت پرداختی جزء سرمایه شرکت به حساب می آید.
مقررات قانون تجارت در خصوص تعهد پرداخت بقیه سرمایه و نتایج حاصله از آن را لغو کرده است زیرا در بند " ه" از ماده 3 قانون مزبور می گوید:
"سهام شرکت تعاونی با نام و غیر قابل تقسیم است و بهای آن باید نقد پرداخت شود".
بنابراین نه انتشار سهام بی نام و نه تعهد سرمایه مجاز نیست بلکه کلیه سهام شرکت تعاونی اولاَ بانام است که به نام افراد صادر و در دفتر ثبت می شود و ثانیاَ بهای آن نقداَ پرداخت می گردد.
رابعاَ- در مجمع عمومی شرکت تعاونی هیچ شریکی بیش از یک رای ندارد.
اداره شرکت های تعاونی با هیات مدیره ای است که مطابق مقررات قانون تجارت و قانون شرکت های تعاونی و اساسنامه تنظیمی انجام وظیفه خواهند کرد.
بنابراین،مسئولیت از لحاظ تجاوز از حدود اختیارات متوجه آن ها خواهد بود.

• ذخیره احتیاطی

به موجب ماده 4 قانون شرکت های تعاونی ،شرکت های مزبور " باید برای جبران زیان های احتمالی و توسعه عملیات خود بدواَ قسمتی از درآمد را که از پانزده درصد کمتر نباشد به عنوان ذخیره احتیاطی در ترازنامه منظور نموده و سپس به تقسیم سود سهام اقدام نماید.منظور کردن این وجوه به حساب ذخیره تا زمانی است که جمع آن معادل با مجموعه سرمایه شرکت در ظرف سه سال اخیر گردد.

• معافیت

طبق ماده 5 قانون شرکت های تعاونی شرکت های مزبور که طبق مقررات تشکیل و اساسنامه آن ها به تصویب شورای عالی تعاون کشور می رسد از پرداخت حق الثبت و تمبر سهام و مالیات بر درآمد معاف می باشند و همچنین مبلغی که در پایان هر سال پرداخت می شود از مالیات معاف خواهند بود.

با توجه به حجم انبوه تولیدات و رقابت تولید کنندگان در محصولات مشترک، انتخاب مشتریان بر اساس عوامل مختلفی صورت می گیرد که از جمله آن ها می توان به علائم تجاری و طرح های صنعتی اشاره کرد.

یک طرح صنعتی،نشانه ای از موقعیت و موضوع محصول،ریسک های درک شده کمتر توسط مصرف کنندگان و هزینه های پایین مصرف کنندگان برای جمع آوری و پردازش اطلاعات جهت تصمیم گیری می باشد. گرفتن کارت بازرگانی فوری از این رو مسائل مربوط به علائم تجاری و طرح های صنعتی با توجه به تاثیری که بر موضوعات مرتبط با انسان دارد در خور توجه و مداقه بسیار است.
در ذیل،به پاسخ متداول ترین سوال ها در رابطه با ثبت طرح صنعتی پرداخته ایم.خاطر نشان می شویم،همکاران مجرب ما در ثبت شرکت فکر برتر،همواره این آمادگی را دارند تا به سوالات و مشکلات متقاضیان عزیز پاسخگو باشند.برای این منظور می توانید از طریق شماره های مذکور در سامانه،با متخصصان این مرکز در ارتباط باشید.
1-چه کسانی می توانند تقاضای ثبت طرح صنعتی دهند؟
شخصی که طرح جدیدی را بوجود آورده است یا اگر شخص به موجب یک قرارداد استخدام یا فروش به کارفرما تعلق پیدا کرده باشد می تواند ثبت طرح را تقاضا کند.متقاضی می تواند یک شخص حقیقی یا یک شخص حقوقی باشد.

3-مدت حمایت از طرح صنعتی چقدر می باشد؟
مدت اعتبار طرح صنعتی پنج سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت آن خواهد بود.این مدت را می توان برای دو دوره پنج ساله متوالی دیگر پس از پرداخت هزینه های مربوط تمدید نمود.

4-آیا دو یا چند طرح صنعتی را می توان در یک اظهارنامه قید و تسلیم نمود؟
بله. به موجب ماده ی " 24 قانون ثبت اختراعات،طرح های صنعتی و علائم تجاری " دو یا چند طرح صنعتی را می توان در یک اظهارنامه قید و تسلیم نمود،مشروط بر آن که مربوط به یک طبقه بندی بین المللی و یا مربوط به یک مجموعه یا ترکیبی از اجزاء باشد.

حقوق ناشی از ثبت طرح صنعتی، به شرح ذیل است:
الف-بهره برداری از هر طرح صنعتی که در ایران ثبت شده باشد،توسط اشخاص،مشروط به موافقت مالک آن است.
ب-بهره برداری از یک طرح صنعتی که عبارت است از ساخت،فروش و وارد کردن اقلام حاوی آن طرح صنعتی
ج-مالک طرح صنعتی ثبت شده می تواند علیه شخصی که بدون موافقت او افعال مذکور در بند ( ب) را انجام دهد یا مرتکب عملی شود که عادتاَ موجبات تجاوز آینده را فراهم آورد،در دادگاه اقامه دعوی نماید.

بله.به موجب ماده 78 آیین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات،متقاضی می تواند تا قبل از ثبت طرح صنعتی،اظهارنامه خود را اصلاح کند،مشروط بر اینکه از حدود اظهارنامه نخست تجاوز ننماید.درخواست اصلاح با پرداخت هزینه مقرر در جدول هزینه ها انجام می پذیرد.

7-برای تغییر مالکیت طرح صنعتی چه اقداماتی باید انجام داد؟
مالک طرح صنعتی مکلف است هر نوع تغییر راجع به اسم،نشانی،تابعیت و اقامتگاه یا اعطاء بهره برداری از طرح یا انتقال و یا اعراض از مالکیت طرح صنعتی ثبت شده را کتباَ و همراه با مدارک مربوط جهت ثبت در سوابق به مرجع ثبت اعلام نماید.درخواست کتبی برای ثبت انتقال باید همراه با مدارک ذیل تسلیم مرجع ثبت گردد.
1-آخرین گواهی نامه معتبر طرح صنعتی
2-سند رسمی حاکی از انتقال
3-مدارک نمایندگی قانونی
4-رسید مربوط به پرداخت هزینه ها

8-نحوه پرداخت وجه اظهارنامه ثبت طرح صنعتی به چه صورت است؟
برای اظهارنامه با دارنده ایرانی، در مرحله ثبت اظهارنامه الکترونیکی،هزینه مربوطه توسط سیستم محاسبه و صرفاَ از همین طریق به صورت الکترونیکی قابل پرداخت است.
همچنین متقاضیانی که پیرو مقررات معاهده ی پاریس ، تقاضای خود را به شکل حضوری تحویل اداره ثبت طرح های صنعتی اداره کل مالکیت صنعتی می دهند،می بایست برابر مبلغ ریالی معین در جدول ، هزینه ها را با نرخ رسمی در بانک ملی تطبیق دهند و سپس مبلغ را به بانک مربوطه واریز نمایند.

9-در صورتی که اظهارنامه تسلیمی به هر دلیلی منتهی به ثبت طرح صنعتی نشود مبالغ پرداختی از این بابت قابل استرداد است؟
پاسخ : خیر

10-آیا در هنگام تمدید ثبت طرح صنعتی می توان تغییری در آخرین شکل آن به وجود آورد؟
خیر.در هنگام تمدید ثبت طرح صنعتی نمی توان هیچ تغییری در آخرین شکل ثبت آن به وجود آورد.در غیر این صورت،مقررات تغییر طرح صنعتی موضوع ماده 93 آیین نامه ثبت اختراعات و طرح های صنعتی و علائم تجاری قابل اعمال خواهد بود.

11-چنانچه درخواست ثبت طرح صنعتی رد شود،می توان نسبت به رد آن اعتراض نمود؟
بله.چنانچه طرح صنعتی به هر دلیلی رد شود می توان نسبت به رد آن اعلام اعتراض کرد تا پرونده جهت بررسی به کمیسیون ارسال شود.

هر گونه ترکیب خطوط یا رنگ ها و هر گونه شکل سه بعدی با خطوط ، رنگ ها و یا بدون آن، به گونه ای که ترکیب یا شکل یک فرآورده صنعتی یا محصولی از صنایع دستی را تغییر دهد ، طرح صنعتی است. ثبت شرکتها در یک طرح صنعتی تنها دسترسی به یک نتیجه فنی بدون تغییر ظاهری مشمول حمایت از این قانون نمی باشد.( ماده 20 قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری )
با ثبت طرح صنعتی می توان برای آن حمایت قانونی ایجاد نمود.شرط اصلی برای ثبت و حمایت طرح صنعتی این است که طرح جدید باشد .طرحی که قبلاَ برای عموم افشا شده باشد قابلیت ثبت ندارد و جدید نیست.لذا توصیه می شود طرح خود را قبل از ثبت سری نگه دارید و چنانچه طرح خود را به سایرین نشان می دهید در موافقتنامه ای کتبی شرایط حفظ اسرار را مقرر کنید و مشخص کنید که طرح مورد نظر موضوعی سری تلقی می شود.

• حقوق ناشی از ثبت طرح صنعتی عبارت است از:

الف-بهره برداری از هر طرح صنعتی که در ایران ثبت شده باشد،توسط اشخاص،مشروط به موافقت مالک آن است.
ب-بهره برداری از یک طرح صنعتی که عبارت است از ساخت،فروش و وارد کردن اقلام حاوی آن طرح صنعتی
ج-مالک طرح صنعتی ثبت شده می تواند علیه شخصی که بدون موافقت او افعال مذکور در بند ( ب) را انجام دهد یا مرتکب عملی شود که عادتاَ موجبات تجاوز آینده را فراهم آورد،در دادگاه اقامه دعوی نماید.
به طور کلی ثبت طرح صنعتی، مانع از کپی برداری غیر مجاز از آن می شود و به عنوان یک دارایی تجاری،مبنای اعتماد مصرف کنندگان قرار می گیرد.
همچنین بایستی یادآور شد که ثبت یک طرح صنعتی تنها روش کسب حمایت برای آن طرح نیست به طوری که در صورت مهیا بودن شرایط ، می توان یک طرح صنعتی را تحت قانون کپی رایت یا قانون رقابت ناعادلانه مورد حمایت قرار داد.در ذیل مختصراَ به انواع حقوق مالکیت معنوی ( فکری ) خواهیم پرداخت.
حقوق مالکیت معنوی که از آن با عنوان حقوق مالکیت فکری نیز یاد می شود شامل حقوق مربوط به آفرینش ها و خلاقیت های فکری و ذهنی انسان در زمینه های یمختلف نظیر ابداعات ادبی، هنری ، علمی ، صنعتی ، فناوری و علایم تجاری و طرح های صنعتی مورد استفاده در تولید و تجارت است.حقوق مالکیت فکری دربرگیرنده آن دسته از حقوق قانونی و علایق مکارانه است که ناشی از فعالیت های ذهنی در حوزه های هنری ، ادبی ، علمی ، صنعتی و غیره می باشد.این حقوق زمینه انتفاع مادی اثر یا خلاقیت ، ارتقاء و اشاعه ی آن را برای صاحب اثر یا خلاقیت فراهم می نماید.

• انواع حقوق مالکیت معنوی

حقوق مالکیت معنوی ( Intellectual Property) شامل مالکیت صنعتی و حق نسخه برداری است.
1-مالکیت صنعتی Industrial Property))
مالکیت صنعتی شامل حقوق مربوط به ابداعات و اختراعات در عرصه طرح های صنعتی و علایم تجاری و ویژگی های جغرافیایی است.بعنوان مثال علاوه بر حق اختراع یا ابداع حقوق مربوط به مبدا یا منشا جغرافیایی که شامل خاستگاه و ویژگی های خاص مناطق مختلف جغرافیایی و آب و هوایی است نیز قابل طرح ، ثبت و مشمول حمایت و صیانت است.
2-حق نسخه برداری (Copy Right)
حق نسخه برداری شامل خلق آثار ادبی و هنری نظیر نظم ، نثر ، تئاتر ، نمایشنامه ، نقوش ، صنایع هنری و مستظرفه ، موسیقی ، عکس ، مجسمه ، فیلم و نوارها و لوح های فشرده صوتی و تصویری است.
علاوه بر تقسیم بندی کلی فوق ، ماده 2 کنوانسیون موسس سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO.1967) مالکیت فکری را مشتمل بر موارد زیر می داند:
1-قبول یا شرکت در مدیریت هر گونه توافق بین المللی که به منظور بالا بردن حمایت از مالکیت فکری باشد.
2-تشویق انعقاد قراردادهای بین المللی مربوط به ارتقاء حمایت از مالکیت فکری
3-پیشنهاد همکاری به کشورهایی که خواهان کمک های حقوقی – فنی در زمینه مالکیت فکری اند.
4-پیشنهاد همکاری به کشورهایی که خواهان کمک های حقوقی-فنی در زمینه مالکیت فکری اند.
5-تسهیل خدمات ، حمایت بین المللی مالکیت فکری و در صورت لزوم اقدام به ثبت در این زمینه و انتشار اطلاعات مربوط به آن ها
همچنین بهره گیری از روش ها و ابزارهایی نظیر مذاکره ، عقد پیمان نامه ، ارائه مساعدت های فنی و حقوقی و تهیه و تدوین ، تصویب و اجرای قوانین و مقررات مربوط به حمایت از حقوق مالکیت فکری در کشورهای مختلف جهان نیز در زمره وظایف این سازمان می باشد.
سازمان جهانی مالکیت معنوی که قریب به 180 کشور را به عضویت خود پذیرفته تا به حال خدمات فنی و حقوقی زیادی را نصیب اعضا نموده است که سیستم جهانی ثبت علایم تجاری و طرح های صنعتی ، ثبت ابداعات و اختراعات ، مبدا جغرافیایی ، دانش بومی و سنتی و آیین های فلکوریک از جمله آن ها محسوب می شوند.

• معاهدات بین المللی در زمینه حقوق مالکیت معنوی

معاهدات بین المللی در زمینه حقوق مالکیت معنوی به سه گروه ذیل تقسیم می شوند.
گروه اول-معاهدات موجود در زمینه حمایت از حقوق مالکیت فکری
این گروه از معاهدات ، استانداردهای اولیه مورد موافقت جامعه بین المللی را در زمینه حمایت از حقوق مالکیت فکری ، تعریف می کند.مهم ترین این معاهدات عبارتند از:
1-معاهده حقوق اختراع (PLT)
2-کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری
3-کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی
4-کنوانسیون ژنو برای حمایت از تهیه کنندگان آثار صوتی در قبال تکثیر غیر مجاز
5-معاهدات حقوق علایم تجاری (TLT)
گروه دوم-معاهدات جهانی در زمینه حمایت و حفاظت
این گروه از معاهدات ، حق اختراع در سطح بین المللی را مورد توجه قرار می دهد و برای هر اختراع پرونده بین المللی تشکیل و پس از ثبت اثر ، ارزش های قانونی و حقوقی آن را نصیب افراد ذی حق در تمامی دولت های کشورهای عضو می نماید.بنابراین صاحب اثر می تواند با ثبت بین المللی اختراع، بدون نیاز به ثبت آن در تک تک کشورهای عضو ، از حقوق قانونی خود در سطح بین الملل استفاده نماید.
مهم ترین معاهدات مزبور عبارتند از:
1-معاهده همکاری در زمینه اختراع (PCT)
2-موافقتنامه مادرید در رابطه با ثبت بین المللی طراحی های صنعتی
3-معاهده لاهه در رابطه با ثبت بین المللی طراحی های صنعتی
4-معاهده بوداپست در خصوص شناسایی و ثبت میکروارگانیسم ها
5-معاهده لیسبون در راستای حمایت از اسامی مبدا کالاها و ثبت بین المللی آن ها
گروه سوم-معاهدات طبقه بندی کننده
این نوع معاهدات ، سیستم هایی برای طبقه بندی اطلاعات مربوط به اختراعات ، مارک ها و نشانه های تجاری و طراحی های صنعتی در قالب ساختارهایی با قابلیت دسترسی سریع و آسان فراهم می نماید.این معاهدات عبارتند از:
1-موافقتنامه لوکارنو، برای ایجاد یک سیستم طبقه بندی بین المللی طراحی های صنعتی.
2-موافقتنامه نیس- در خصوص طبقه بندی بین المللی کالا ها و خدمات به منظور ثبت مارک ها و نشانه ها و
3-موافقت استراسبورگ- در خصوص طبقه بندی بین المللی حق اختراع
4-موافقتنامه وین- در خصوص طبقه بندی عوامل نموداری مارک ها و نشانه ها

افزایش سرمایه عبارت است از افزایش تعداد سهام منتشره توسط شرکت های سهامی که می بایست طبق شرایطی که قانون مقرر کرده است صورت گیرد. پلمپ دفاتر در ذیل در مورد هر کدام از آن ها توضیح خواهیم داد.

• شرایط افزایش سرمایه

افزایش سرمایه با تصویب مجمع عمومی فوق العاده صورت می گیرد.مادام که سرمایه قبلی شرکت تماماَ تادیه نشده است ، افزایش سرمایه تحت هیچ عنوانی مجاز نخواهد بود. مجمع عمومی فوق العاده می تواند به هیات مدیره اجازه دهد که ظرف مدت معینی که نباید از پنج سال تجاوز کند ، سرمایه شرکت را تا میزان مبلغ معینی ، به یکی از طرق مذکور در قانون افزایش دهد ، لازم است ذکر شود که به تصریح قانون ، اساسنامه شرکت نمی تواند متضمن اختیار افزایش سرمایه برای هیات مدیره باشد.
هیات مدیره در هر حال ، خواه در اجرای تصمیم مجمع عمومی فوق العاده و خواه با استفاده از اجازه ای که مجمع مذکور به وی داده است ، در هر نوبت پس ازعملی ساختن افزایش سرمایه ، مکلف است حداکثر ظرف یک ماه ، مراتب را ضمن اصلاح اساسنامه و قید سرمایه جدید به جای سرمایه ثبت شده ، به مرجع ثبت شرکت ها اعلام کند تا پس از ثبت ، جهت اطلاع عموم آگهی شود.

• پیشنهاد هیات مدیره و گزارش بازرسان

مجمع عمومی فوق العاده ، به پیشنهاد هیات مدیره ، پس از قرائت گزارش بازرس یا بازرسان ، در مورد افزایش شرکت اتخاذ تصمیم می کند.پیشنهاد هیات مدیره راجع به افزایش سرمایه ، باید متضمن توجیه لزوم افزایش سرمایه و نیز شامل گزارشی درباره امور شرکت از بدو سال مالی در جریان ، و اگر تا آن موقع مجمع عمومی عادی نسبت به حساب های سال مالی قبل تصمیم نگرفته باشد ، حاکی از وضع شرکت از ابتدای سال مالی قبل باشد.گزارش بازرس یا بازرسان باید شامل اظهارنظر درباره پیشنهاد هیات مدیره باشد.

• مستهلک شدن هزینه ها

هزینه های افزایش سرمایه ، باید حداکثر تا پنج سال از تاریخی که این گونه هزینه ها به عمل آمده است ، مستهلک شود.در صورتی که سهام جدیدی که در نتیجه افزایش سرمایه صادر می شود ، به قیمتی بیش از مبلغ اسمی ، فروخته شده باشد ، هزینه های افزایش سرمایه را می توان از محل این اضافه ارزش مسهلک نمود.

• روش های افزایش سرمایه

سرمایه شرکت را می توان از طریق صدور سهام جدید و یا از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود ، افزایش داد.
الف- افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام
افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود ، به تصریح ماده 159 لایحه اصلاح قانون تجارت ، در صورتی که برای صاحبان سهام ایجاد تعهد کند ، ممکن نخواهد بود مگر آنکه کلیه صاحبان سهام با آن موافق باشند.بنابراین، تصمیم به افزایش سرمایه از طریق افزایش مبلغ اسمی سهام که در آن مبلغ اضافه شده را باید سهامداران پرداخت کنند، به اتفاق آراء نیاز دارد و در صورت تصویب لازم است که کلیه افزایش سرمایه ، نقداَ پرداخت شود.
به علت عدم منع قانونی ، در این افزایش به تصویب مجمع عمومی فوق العاده ، تادیه مبلغ اضافه شده به مبلغ اسمی سهام ، می تواند از طریق انتقال سود تقسیم نشده یا اندوخته شرکت به عمل آید. در این صورت چون افزایش سرمایه برای صاحبان سهام ، ایجاد تعهد نمی کند از این رو ، می توان گفت که نیازی به اتفاق آراء آن ها نبوده و تصمیم گیری درباره آن ، با اکثریت دو سوم آراء حاضر در جلسه رسمی مجمع عمومی فوق العاده ممکن خواهد بود.
ب-افزایش سرمایه از طریق صدور سهام
افزایش سرمایه ممکن است از طریق صدور سهام جدید صورت گیرد.در این صورت ، باید مبلغ اسمی سهام جدید ، با مبلغ اسمی سهام سابق برابر باشد
طرق تادیه مبلغ اسمی سهام جدید عبارت است از :
1.تادیه مبلغ اسمی از طرف خریداران .این تادیه در سهام مربوط به شرکت سهامی عام باید انجام شود.
2.نقدی باشد ولی در سهام مربوط به شرکت سهامی خاص، به تجویز قانون ، به غیر نقد نیز ممکن باشد.
3.تبدیل " مطالبات حال شده " اشخاص از شرکت ، به سهام جدید
4.انتقال " سود تقسیم نشده " یا " اندوخته " شرکت یا " عواید حاصل از اضافه ارزش سهام جدید " ، به سرمایه شرکت
5.تبدیل اوراق قرضه به سهام

به موجب ماده 1 قانون ثبت اختراعات ، پلمپ دفاتر طرح های صنعتی و علائم تجاری 7/8/1386 ، اختراع نتیجه فکر فرد یا افراد است که برای اولین بار فرآیند یا فرآورده ای خاص را ارائه می کند و مشکلی را در یک حرفه ، فن، فناوری ، صنعت و مانند آن ها حل می نماید.
ثبت اختراع در ایران اختیاری است ولی اختراع در صورتی مورد حمایت قرار می گیرد که طبق شرایط مندرج در قانون به ثبت رسیده باشد.محل ثبت در اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران است.

• ویژگی اختراعات قابل ثبت

اختراعی قابل ثبت است که حاوی ابتکار جدید و دارای کاربرد صنعتی باشد.ابتکار جدید عبارت است از آنچه که در فن یا صنعت قبلی وجود نداشته و برای دارنده مهارت عادی در فن مذکور معلوم و آشکار نباشد و از نظر صنعتی، اختراعی کاربردی محسوب می شود که در رشته ای از صنعت قابل ساخت یا استفاده باشد.مراد از صنعت، معنای گسترده آن است و شامل مواردی نظیر صنایع دستی ، کشاورزی ، ماهیگیری و خدمات نیز می شود.
به موجب ماده ی 4 قانون ثبت اختراعات،طرح های صنعتی و علائم تجاری موارد ذیل از حیطه حمایت از اختراع خارج است:
الف-کشفیات،نظریه های علمی روش های ریاضی و آثار هنری
ب-طرح ها و قواعد یا روش های انجام کار تجاری و سایر فعالیت های ذهنی و اجتماعی
ج-روش های تشخیص و معالجه بیماری های انسان یا حیوان
این بند شامل فرآورده های منطبق با تعریف اختراع و مورد استفاده در روش های مزبور نمی شود.
د-منابع ژنتیک و اجزاء ژنتیک تشکیل دهنده آن ها و همچنین فرآیندهای بیولوژیک تولید آن ها
ه- آنچه قبلاَ در فنون و صنایع پیش بینی شده باشد.
در صورتی که افشاء اختراع ظرف مدت شش ماه قبل از تاریخ تقاضا یا در موارد مقتضی قبل از تاریخ حق تقدم اختراع صورت گرفته باشد، مانع ثبت نخواهد بود.
و- اختراعاتی که بهره برداری از آن ها خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی و اخلاق حسنه باشد.
بنا بر آنچه گفته شد،اختراع مطلقاَ نباید قبلاَ منتشر شده باشد وگرنه اختراع نخواهد بود و فقط استثنایی که این اصل دارد در مورد اختراعی است که سابقاَ در خارجه به ثبت رسیده باشد چه در این صورت محققاَ این اختراع معرفی و چاپ و منتشر شده است و لذا مطابق ماده 30 قانون ثبت علایم:
اگر مخترعی در خارج از ایران اختراعی را به ثبت رسانده باشد بر اساس اختراع خارجی می تواند اختراعش را در ایران به ثبت برساند به شرطی که مدت اختراعش از ثبت اختراع اولی تجاوز نکند و اگر در این مدت یک نفر دیگر آن اختراع را در ایران به ثمر رساند مخترع نمی تواند جلو کار او را بگیرد و البته برای بعد از آن می تواند تقاضای جلوگیری نماید ولی از کار کسانی که تا آن تاریخ شروع کرده اند نمی تواند جلوگیری به عمل آورد و به طور کلی خارجیان می توانند اختراعات خود را در ایران به ثبت رسانند مشروط بر اینکه به موجب عهد نامه یا معامله متقابله از طرف کشور متبوع مخترع نیز این حق برای مخترعین ایرانی شناخته شده باشد.

• مدرک مورد نیاز برای ثبت اختراع:

1- اظهارنامه اختراع ( 3 نسخه )
وفق ماده 2 آیین نامه ی اجرایی قانون ثبت اختراعات،ثبت اختراع مستلزم تسلیم اظهارنامه به مرجع ثبت است. اظهارنامه اختراع جزء اوراق بهادار می باشد و می بایست این فرم مخصوص را از واحد فروش اوراق بهادار واقع در اداره کل ثبت شرکت ها تهیه و به زبان فارسی و بدون لاک گرفتگی، قلم خوردگی و پاره گی تنظیم نمود. چنانچه اسناد ضمیمه اظهارنامه و سایر اسناد مربوط،به زبان دیگری غیر از فارسی باشد،ارائه اصل مدارک مورد نیاز همراه با ترجمه عادی کامل آن ها الزامی است.مع ذلک اگر ترجمه کامل این مدارک برای متقاضی میسر نباشد،می تواند خلاصه آن ها را به فارسی ضمیمه نماید.مرجع ثبت در صورت لزوم می تواند در جریان بررسی اظهارنامه،ترجمه رسمی مدارک مزبور را مطالبه کند.چنانچه اصطلاحات فناوری و علمی به کار رفته در اسناد مذکور،معادل فارسی نداشته باشند،ذکر همان اصطلاحات کفایت می کند.
در تنظیم و تسلیم اظهارنامه موارد ذیل باید رعایت گردد:
الف- نام و سایر اطلاعات لازم در خصوص متقاضی، مخترع و نماینده قانونی او ، در صورت وجود و عنوان اختراع در اظهارنامه درج شود.
ب-در مواقعی که متقاضی شخص مخترع نیست،مدارک دال بر سمت قانونی وی همراه اظهارنامه تحویل گردد.
ج- ادعای مذکور در اظهارنامه، گویا و مختصر بوده و با توصیف همراه باشد،به نحوی که برای شخص دارای مهارت عادی در فن مربوط واضح و کامل بوده و حداقل یک روش اجرایی برای اختراع ارائه کند.
همچنین ذیل امضاء اشخاص حقوقی متقاضی ثبت ممهور به مهرگردد.
2- توصیف اختراع ( 3 نسخه )
خلاصه توصیف اختراع باید مستقیماَ زمینه ی فنی ای که اختراع به آن تعلق دارد را تعیین کند تا در جستجوی سوابق اختراع ادعایی مورد استفاده قرار گیرد.در خلاصه اختراع نکات ذیل باید در نظر گرفته شود:
1-با عنوان اختراع شروع شود و مشتمل بر 70 تا 200 کلمه باشد.
2-مشکل فنی،اساس راه حل ارائه شده برای آن و کاربرد یا کاربردهای اصلی اختراع را اجمالاَ روشن نماید.
3-در صورت لزوم،مشتمل بر فرمول های شیمیایی یا معادلات ریاضی باشد تا براساس آن ها ویژگی های اختراع به بهترین شکل بیان شود.
4-در صورتی که برای توضیح اختراع ارجاع به نقشه های ارجاع دهنده به هر یک از نقشه ها در داخل پرانتز ذکر گردد.
5-عدم بیان ارزش و مزایای اختراع.
وفق ماده ی 14،خلاصه توصیف فقط برای بیان اطلاعات اختراع به کار می رود و نمی تواند مبنای تفسیر برای تعیین حدود ادعا باشد.
چنانچه نقشه ها،نمودارها و جداول،بخشی از ضمیمه اظهارنامه اختراع باشند در ترسیم آن ها باید نکات ذیل رعایت شوند:
1-در یک روی صفحه کاغذ با دوام و در قطع A4، با خطوط پر رنگ و یکدست مشکی و غیررنگی کشیده شده و ترجیحاَ در رسم آن ها از ابزارهای فنی نقشه کشی استفاده شود و حداکثر حاشیه اوراق به ترتیب از بالا5/2 سانتی متر از چپ 5/1 سانتی متر،از راست 5/2 سانتی متر و از پایین 1 سانتی متر باشد.
2-وضوح و شفافیت نقشه ها به نحوی باشد که امکان تکثیر یا تصویر برداری آن میسر شود.
3-تمام عناصر نقشه یا نمودار دارای مقیاس یکسان باشد مگر آنکه برای فهم اختراع،برجسته نمودن بخش خاصی از نقشه و یا نمودار ضروری باشد.
4-تا حدامکان به صورت عمودی در صفحه قرار گیرد.
5-اعداد،حروف و نشانه ها به طور روشن ذکر شده و خوانا باشند.
6-شامل نشانه هایی باشد که در توصیف بتوان به آن ها ارجاع داد.
7-صفحات باید به ترتیب شماره گذاری شده و ترجیحاَ نشان دهنده ی شماره آن صفحه از کل صفحات باشد.
8-هیچ توضیحی نباید روی نقشه ها وجود داشته باشد مگر در مورد جداول و نمودارها.
9-در صورتی که هر یک از نقشه ها،نمودارها و جداول در بیش از یک صفحه باشد،کل صفحات باید بدون حذف بخشی از آن ها،شامل نشانه هایی مستقل از شماره صفحات باشد به نحوی که ارتباط و تمامیت قسمت ها را با یکدیگر روشن سازد.
چنانچه در اظهارنامه،توصیف،خلاصه توصیف،ادعا یا ادعاها و نقشه ها،به واحدهای اندازه گیری وزن و حرارت،انرژی،نور،صدا،مغناطیس و از این قبیل امور اشاره شده باشد،از قواعد متعارف باید استفاده شود.
سایر ضمایم اظهارنامه،به جز نقشه،نمودار و جدول،باید روی کاغذ دارای قطع A4 درج و نکات ذیل در مورد آن ها مراعات گردد.
3- ادعا یا ادعاهای اختراع
مطابق ماده 11 ادعای اختراع باید عناصر اختراعی را که حمایت از آن درخواست شده درچهارچوب مشخصه فنی تعیین کند .هر اختراع می تواند مشتمل بر یک یا چند ادعا باشد.ادعا یا ادعا ها باید صریح و منجز بوده و دارای شرایط ذیل باشد:
الف) معقول بودن تعداد آنها.
ب ) فراتر از اطلاعات افشا شده نباشد.
ج ) بیان ویژگی های فنی مثبت
4-خلاصه ای از توصیف اختراع
وفق مواد 13و14 خلاصه مشتمل بر 70 تا 200 کلمه و فقط برای بیان اطلاعات اختراع و درصورت لزوم مشتمل بر فرمول شیمیایی یا معادلات ریاضی باشد.
5- نقشه یا نقشه ها در صورت لزوم
چنانچه نقشه ها ،نمودار ها و جداول بخشی از ضمیمه اظهارنامه اختراع باشند در ترسیم آن ها باید نکات ذیل رعایت شوند:
الف) در روی کاغذ بادوام و در قطع A4.با خطوط پر رنگ و یک دست مشکی و غیر رنگی کشیده شود و ترجیحاَ در رسم آن ها از ابزارهای فنی نقشه کشی استفاده شود و حداکثر حاشیه اوراق به ترتیب از بالا 5/2 سانتی متر از چپ 5/1 سانتی متر، از راست 5/2 سانتی متر و از پایین 1 سانتی متر باشد.
ب ) وضوح و شفافیت نقشه ها به نحوی باشد که امکان تکثیر یا تصویر برداری آن میسر شود.
ج ) تمام عناصر نقشه یا نمودار دارای مقیاس باشد مگر آنکه برای فهم اختراع ، برجسته نمودن بخش خاصی از نقشه و یا نمودار ضروری باشد.
د ) تا حدامکان به صورت عمودی در صفحه قرار گیرد.
هـ) اعداد، حروف و نشانه ها به طور روشن ذکر شده و خوانا باشند.
و ) شامل نشانه هایی باشد که در توصیف بتوان به آن ها ارجاع داد.
ز ) صفحات باید به ترتیب شماره گذاری شده و ترجیحاَ نشان دهنده شماره آن صفحه از کل صفحات باشد.
ح ) هیچ توضیحی نباید روی نقشه وجود داشته باشد مگر در مورد جداول و نمودارها.
ی) در صورتی که هر یک از نقشه ها،نمودارها و جداول در بیش از یک صفحه باشد،کل صفحات باید بدون حذف بخشی از آن ها،شامل نشانه هایی مستقل از شماره صفحات باشد به نحوی که ارتباط و تمامیت قسمت ها را با یکدیگر روشن سازد.
6-مدارک مثبت هویت متقاضی و مخترع
الف) مدارک مثبت هویت متقاضی
اشخاص حقیقی: کپی شناسنامه و کپی کارت ملی
اشخاص حقوقی: آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت کپی شناسنامه و کارت ملی صاحبان امضاء
ب) مدارک مثبت هویت مخترع
ارائه کپی شناسنامه و کارت ملی مخترع
7-درخواست کتبی مبنی بر عدم ذکر اسم مخترع،چنانچه مخترع نخواهد اسم وی ذکر شود.
8-مدارک مربوط به حق تقدم که باید هم زمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
9- مدارک نماینده قانونی : درصورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی (وکیل، دارنده یا دارندگان حق امضا برای اشخاص حقوقی و ...) به عمل آید.
9-رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی

• نحوه ی ثبت اختراع و مراحل آن

_ ورود به پورتال اداره کل مالکیت صنعتی و ورود به بخش ثبت اظهارنامه
_ قبول تعهد نامه جهت رعایت مواد قانونی.
_ انتخاب نوع اظهارنامه ( مبنی بر ثبت یک اظهار نامه جدید و اعتراض به ثبت اظهارنامه اختراع)
مراحل ثبت اظهارنامه در سامانه :
1_ وارد کردن اطلاعات اظهارنامه شامل ( مالکیت اظهارنامه، نماینده قانونی، دریافت کننده ابلاغ، مشخصات مخترع، عنوان و خلاصه اختراع، ادعای حق تقدم)
2_بارگذاری ضمائم.
3_ بازبینی اطلاعات و ضمائم.
4_ پرداخت هزینه و دریافت شماره اظهارنامه.
1) وارد کردن اطلاعات اظهارنامه به این شرح می باشد:
مالکیت اظهارنامه:
مالک اظهارنامه کسی است که اختراع به نام او و با تقاضای او ثبت می شود که می تواند یک شخص حقیقی باشد یا یک شخص حقوقی. در این مرحله چنانچه متقاضی یک شخص باشد به عنوان مالک درج و اطلاعات مربوط به او وارد می شود و اگر مالک بیش از یک نفر باشد سایر مالکین با رعایت اولویت درج می گردند.
نماینده قانونی:
نماینده ی قانونی که می تواند صاحب امضاء شرکت، وکیل دادگستری، دفتر حقوقی و نماینده قانونی معرفی نشده باشد. چنانچه متقاضی، نماینده قانونی یا وکیل نداشته باشد گزینه مرحله بعد را باید انتخاب نماید و مشخصات مالک درج می گردد و اگر دارای وکیل دادگستری باشد اطلاعات آن وکیل. دفاتر حقوقی نیز به عنوان نماینده قانونی محسوب می شوند.
دریافت کننده ابلاغ:
دریافت کننده ی ابلاغ،می تواند شخصی حقوقی باشد یا یکی از مالکین یا یکی از نمایندگان قانونی باشد.
مشخصات مخترع:
نوشتن مشخصات شخص مخترع ضروری است که الزاما باید شخص حقیقی باشد و در صورتی که نمی خواهد نام او در گواهی نامه اختراع قید شود باید کتباَ نامه ی عدم قید نام مخترع را ضمیمه اظهارنامه کند.
عنوان و خلاصه ی اختراع:
قید عنوان اختراع امری الزامی است که باید نو آورانه، تکنیکی و مختصر باشد. خلاصه اختراع صرفاَ برای اطلاعات فنی است که در واقع وضعیت موجود در زمینه اختراع و راه حل ارایه شده به طور خلاصه درج می شود.
ادعای حق تقدم:
ادعای حق تقدم،توسط اشخاصی که اختراع خود را در قلمرو یکی از اعضای کنوانسیون پاریس ثبت کرده اند پر می شود. ( پر نمودن فرم به زبان اصلی و با ترجمه رسمی دادگستری)
2)بارگذاری ضمائم:
کلیک بر روی گزینه بارگزاری پیوست جهت پیوست نمودن ضمائم. انتخاب تصویر مدرک مورد نظر و ارسال پیوست.
3)بازبینی ضمائم:
مشاهده ی خلاصه ای از اطلاعات وارد شده و تأیید در صورت صحیح بودن. این مرحله تأیید اطلاعات مربوط به مرحله ی اول و دوم می باشد که به طور خلاصه نمایش داده می شود.
4)پرداخت هزینه و دریافت شماره اظهارنامه:
پرداخت هزینه ها به صورت اینترنتی و به صورت آنلاین دریافت می شود.( برای مالکین ایرانی) و برای غیر ایرانی ها معادل ارزی هزینه ها و تعرفه های ثبتی بر مبنای فرانک سوئیسی انجام می شود. به صورت واریز به شماره حساب بانک ملی به نام خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی. سپس ارسال تصویر فیش و مراحل ثبت اظهارنامه یا درخواست.
بعد از پرداخت اینترنتی، شماره اظهارنامه به شخص داده خواهد شد.
طبق ماده 29 آیین نامه ثبت علایم و اختراعات از تاریخ وصول اظهارنامه ، متصدی شعبه ثبت اختراعات ،آن را از لحاظ تطبیق با مقررات قانون و مواد آیین نامه حاضر مورد مطالعه قرار می دهد و در صورتی که نواقصی در اظهارنامه مشاهده شود مراتب را در سامانه به متقاضی اطلاع می دهد.
ماده 30 آیین نامه ثبت علایم و اختراعات مقرر می دارد : در صورتی که اظهارنامه صحیح و قانونی تشخیص داده شود اختراع در دفتر مخصوصی با قید مراتب ذیل به ثبت خواهد رسید :
1.شماره ثبت
2.شماره دفتر اظهارنامه
3.تاریخ وصول اظهارنامه با تعیین ساعت ، روز ، ماه و سال
4.نام و نشانی کامل تسلیم کننده اظهارنامه
5. نام و نشانی وکیل درخواست کننده اختراع اگر اختراع توسط وکیل درخواست ثبت شده باشد.
6.موضوع اختراع
7.مدت اعتبار ورقه اختراع
8.شماره ثبت و مدت اعتبار اختراع در خارجه
9. تاریخ ثبت اختراع
10 . امضای رییس شعبه ثبت علایم تجاری و اختراعات
11. امضای درخواست کننده ثبت اختراع یا نماینده او
تبصره – در دفتر ثبت اختراعات برای هر اختراع دو صفحه تخصیص داده خواهد شد .هر تغییر و تکمیلی نسبت به موضوع اختراع و همچنین کلیه نقل و انتقالاتی که جزئاَ و یا کلاَ نسبت به اختراع واقع می شود باید در صفحات مزبور ثبت گردد.

• اداره مالکیت صنعتی پس از ثبت اختراع باید :

الف – در خصوص ثبت اختراع یک نوبت آگهی منتشر کند.
ب- گواهینامه ثبت اختراع را صادر کند.
ج- رونوشت گواهینامه ثبت اختراع را بایگانی و پس از دریافت هزینه مقرر، اصل آن را به متقاضی تسلیم کند.
د- به درخواست دارنده گواهینامه اختراع ، تغییراتی را در مضمون و نقشه های اختراع، به منظور تعیین حدود حمایت اعطاء شده انجام دهد ، مشروط بر این که در نتیجه این تغییرات ، اطلاعات مندرج در گواهینامه اختراع از حدود اطلاعات مذکور در اظهارنامه اولیه ای که اختراع بر اساس آن ثبت شده است ، تجاوز نکند.
مدت اعتبار ورقه اختراع از تاریخ تسلیم اظهارنامه محسوب می گردد.
مدت اعتبار ورقه اختراع در ایران بر حسب تقاضای مخترع پنج یا ده یا پانزده یا منتهی بیست سال خواهد بود و در موقع دریافت اظهارنامه ثبت اختراع اداره ثبت حق اثبتی طبق تعرفه مقرر و مبالغی برای هزینه تهیه اظهارنامه و آگهی های مربوطه اخذ می نماید.
اعتبار ورقه اختراع بعد از ثبت در صورتی محفوظ می ماند که صاحب اختراع هر ساله مبلغی برای ادامه اعتبار آن پرداخت نماید و چنانچه در پرداخت اقساط مزبور بیش از سه ماه تعلل شود اعتبار ورقه اختراع از بین خواهد رفت و هر کس خواهد توانست آن اختراع را مورد استفاده قرار دهد.

• استاندارد چیست ؟

استاندارد یعنی نظم و قانون.هر کاری که طبق اصول منظم و مرتب انجام شده باشد می گویند طبق استاندارد است . ثبت شرکتها استانداردهای ملی ویژگی های لازم در تولید یک فرآورده یا انجام یک خدمت را مشخص می نماید و مطمئن ترین مسیر برای نیل به توسعه پایدار است .
اولین تشکیلات موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران با تصویب قانون اوزان و مقیاس ها در سال 1304 خورشیدی مطرح شد و بعد ها در سال 1339 با تصویب قانون تاسیس موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ، موسسه کار خود را در چارچوب هدف ها و مسئولیت های تعیین شده آغاز نمود.
استاندارد ملی به صورت استاندارد اجباری و استاندارد تشویقی برای محصولات و خدمات کاربرد دارد.
1) استاندارد اجباری :
تولید کنندگان و عرضه کنندگان اقلامی که اجرای استاندارد آن ها به موجب قانون اجباری اعلام شده ، موظفند محصولات خود را منطبق با استاندارد ملی تولید و عرضه بنماید.
2) استاندارد تشویقی
محصولی که مشمول استانداردهای اجباری نباشد. می تواند با رعایت استاندارد ملی تولید یا عرضه شود و تولید کنندگان آن پس از کسب مجوز از موسسه استاندارد می توانند از علامت استاندارد تشویقی استفاده کنند.
مدارک لازم جهت اخذ استاندارد ایران :
1- کپی برابر اصل آگهی ثبت واحد تولیدی خدماتی در روزنامه رسمی کشور
2- کپی برابر اصل آگهی آخرین تغییرات در روزنامه رسمی کشور
3- کپی برابر اصل پروانه تاسیس ، بهره برداری و پروانه فعالیت از مراجع قانونی همراه با رونوشت آخرین تغییرات
4- کپی برابر اصل آگهی رسمی ثبت نام یا علامت تجاری محصول در روزنامه رسمی کشور در طبقه فرآورده مورد نظر
5- ارائه مدارک مرتبط با نام تجاری واحد تولیدی یا خدماتی ( در صورت استفاده از آن ها )
ارائه مستندات ذیل در صورت وجود :
1- کپی گواهینامه استقرار سیستم مدیریت کیفیت 9001 ISO ، صادر شده توسط موسسات گواهی کننده تایید صلاحیت شده از طرف نظام تایید صلاحیت و یا HACCP ISO2200
2- کپی پروانه کاربرد علامت استاندارد معتبر حداقل برای یکی از محصولات
3- گواهینامه معتبر مدیر یا مسئول کنترل کیفیت تایید شده توسط موسسه فرآیند تولید و یا معرفی مسئول کنترل کیفیت واجد شرایط که مراحل تایید صلاحیت وی از طریق انجمن مسئولین کنترل کیفیت پیگیری شود.
4- فرم تکمیل شده پرسشنامه اطلاعات فنی که به تایید مدیر عامل شرکت یا مالک واحد تولیدی رسیده باشد.
5- پرداخت هزینه های خدماتی مرتبط با صدور پروانه توسط واحد متقاضی
6- مدرک دال بر دارا بودن ایران کد از وزارت بازرگانی برای محصول مورد درخواست ( چنانچه وزارت صنعت ، معدن و تجارت ، ایران کد را برای محصولی تخصیص نداده باشد ، با ارائه تاییدیه آن وزارتخانه این بند کاربرد ندارد).
7- نمودار فرآیند تولید (opc)
8- گواهی کالیراسیون وسایل و تجهیزات آزمایشگاهی
9- اخذ تاییدیه مکتوب از مسئول امور مالی اداره کل استان نتایج آزمون ماهیانه واحد تولیدی در فرمت مورد تایید اداره کل استاندارد که نمونه برداری در آن ها مشخص شده باشد.
10- کپی پروانه کار علامت استاندارد معتبر حداقل برای یکی دیگر از محصولات
راهنمای اخذ استاندارد اجباری :

• اخذ مجوز تولید سازمان از وزارت صنعت و یا اتاق بازرگانی و یا اتحادیه صنف

اخذ مجوز صنایع و یا جواز اتحادیه برای دریافت پروانه استاندارد ضروری است . جهت اطلاع از قوانین و روش دریافت مجوز در استان مربوط به ارگان شغل خود مراجعه نمایید.این قوانین در استان های مختلف می تواند ساده یا سخت باشد.

• تقاضای کتبی از اداره کل استاندارد

فرم های تعیین شده از طرف اداره استاندارد استان مربوطه ، می بایست توسط سازمان متقاضی تکمیل شود. این فرم ها شامل اطلاعات عمومی و اطلاعات فنی در خصوص محصولات و خدمات و مجوزهای سازمان متقاضی می باشد.

• امکانات تولید

داشتن فضا و امکانات کافی برای خط تولید و کنترل کیفیت یکی از موارد ضروری می باشد. واحد می تواند یک خط کوچک مونتاژ نهایی داشته و قطعات را از بازار و یا سایر واحدهای تولیدی خریداری نماید.

• ثبت علامت تجاری

ثبت علامت تجاری یکی دیگر از ضروریات اخذ پروانه استاندارد است .تولید کننده می بایست تصدیق مالکیت علامت تجاری را به اداره استاندارد تقدیم نماید.

• ارائه مدرک مبنی بر دارا بودن آزمایشگاه کنترل کیفیت اختصاصی

ارائه حداقل تجهیزات و امکانات آزمایشگاهی لازم برای آزمون های مورد نیاز مطابق الزامات مندرج استاندارد ملی مربوطه ، جهت کنترل مواد اولیه و محصول نهایی الزامی است . واحد تولیدی می بایست تجهیزات مجهز به تسترها و دستگاه های آزمون تخصصی آن محصول را تهیه نموده و محل مناسبی را به تاسیس آزمایشگاه کنترل کیفیت اختصاص دهند.تکمیل بودن و کالیبره بودن تجهیزات می بایست به تایید اداره استاندارد برسد.

• تهیه استاندارد ملی مربوطه

با مراجعه به استاندارد و مطلع شدن از شماره کتاب استاندارد ملی مربوطه آن را تهیه نمایید . ملاک اخذ قبولی در آزمون های استاندارد مطابقت کامل با بندهای استاندارد ملی می باشد و در صورت عدم تطابق نتیجه آزمون مردود خواهد بود.

• تعیین کارشناس کنترل کیفیت

کارشناس کنترل کیفیت وفق شرایط تعیین شده ( معمولاَ با تحصیلات لیسانس) از طرف اداره استاندارد مشخص می شود و سپس مشخصات کنترل کیفیت به همراه سایر مدارک مربوطه به اداره استاندارد اعلام می شود. پس از تایید شدن صلاحیت شخص و در طول دوره تخصصی آزمون ها و قبولی برای وی پروانه تایید صلاحیت صادر می گردد.

• ارزیابی محصول و خدمات

سیستم کنترل کیفیت طرح ریزی شده ، توسط کارشناس استاندارد مورد ارزیابی قرار می گیرد و نمونه محصولات نیز جهت بررسی به آزمایشگاه مورد تایید اداره استاندارد ارائه می شود.
در صورتی که تمامی مراحل فوق اجرا شده و نمونه های محصول و خدمات در آزمایشگاه مورد تایید اداره استاندارد با الزامات مشخص شده منطبق باشد ، پروانه استاندارد ملی سازمان متقاضی صادر می شود.
اعتبار پروانه استاندارد به طور معمول یک سال است و واحد تولیدی موظف است همه ساله نسبت به تمدید پروانه اقدام نماید.
لازم به توضیح است پس از دریافت استاندارد ملی ایران ، واحد های تولیدی طی بازدیدهای دوره ای کنترل می شوند و چنانچه مصول با استاندارد صادره همخوانی نداشته باشد باطل خواهد شد.